Poezia Islame

A ESHTE KJO LIRI APO ANARKI

2010-10-21T02:55:00.000+03:00

A ESHTE KJO LIRI APO ANARKI

A eshte kjo liri apo anarki,

A ka kushe me tregon,une dua ta di.

Adoloshenca,kjo faze per rinine shume kritike,

Faze me komplekse te jetes se njeriut,kjo faze dinamike,

Mos durimi,emocionaliteti gjalleria kulminante,

Kur i riu din te lajthite,te ç’faq veten ne negativ,me vepra e sjellje deviante.

Bota ne pergjithsi sot gjendet ne udhkryq,

Modernizimi i cili i premtoi rinise lumturine,e çoi ne hiq,

Vepro si te duash e si ta merr mendja,u shendrua ne nje perbindesh te brezave te rinj,

Duke thyer ç’do regull e ç’do norme e duke mos respektuar kufinj.

Kjo subkulture e quajtur ndryshe edhe kulture alternative,

Ç’do gje sjell mbrapsht,e asgje pozitive.

Rinia e veshur me veshje te pa hijeshme tekstili,

Xhins i kultures me ngjyra te ndryshme,pa kurrfar zbukurimi.

Ne gishta,veshe e vetulla,plot unaza,hallka e zinxhira ne duar,

Pamje e jashtme e kastes narkomatike,floke te pa lara me bisht kali leshuar.

Imixhin e tipit deviant e plotesojne rock muzika,ose ajo e pagezuar heavy metall kumbuese,

Te cilen e ekzekutojne muzikante narkomane e homo,me nje histori te flliqte e trishtuese,

Adhurojne persona anomik nga mas mediat te shendruara ne “yje”,

Nje gje e tille s'eshte e mire,e rinise sone te paster si ka hije .

Nga kater ane te botes behen emitues te verber te fytyrave amorale,

Si moster marrin artista,kengetare e sportista homoseksual,e kjo nuk eshte normale.

Kjo “kulture”i ka fute rrenjet neper shkolla-mbi vatrat e arsimit,

Ku i riu dhe e reja me shume mendojne per dashuri e sex,e si japin prioritet mesimit.

Nxenesja ne shkollen fillore e te mesme,studentja e Universitetit,

S’mendojne gje tjeter pos terheqshmerise,elegances e atraktivitetit.

Moto e tyre “jeto rinine” se ajo nuk kthehet edhe nje here,

Gezoje jeten ne ç’do forme pa paragjykime,flake ç’do vlere.

I gjithe ky botekuptim ledonist ne kokat e te rinjve ngulitet,

E pasojat nga dominanca e perandorise se kaosit sa vjene e me shume ritet.

Mos u habit or mik e mos e merr kete “mode” mos e ngrit emocionin,

Shume vende ne bote, kan legalizuar homoseksualitetin dhe prostitucionin.

Mos te permendi tradhtine,alkoolizmin shtimin e kriminalitetit,

Qe jane pjelle e djallit e jo e perparimit,prosperitetit e humanitetit.

A eshte kjo liri apo anarki,

A ka kushe me tregon,une dua ta di

Xhemil Sadiku

Ajo natë e dhembshur

2010-09-15T21:45:00.000+03:00

Hevzi ZEQIRI

Një natë të freskët vere

Duke shkuar në shtëpi

Udhës së njejtë si çdo herë

Që shumë çka i kalon përmbi

Duer andej e dyer këndej

Rreze hëne si rrallë herë

Lumturi e dashur shumë

Në këtë rrugë po bën lumë

Nga dera e një shpie bujare

Doli një fëmijë si me vrap

Në një gurë lëshoi sytë

Dhe u ul vajza e vogël duke qarë

Iu afrova me butësi

Që t’i flisja si njeri

T’i përgëdhel faqet e saja

E ta lus që të mos qaj

Ti them fjalë nga mesi i zemrës

Në mënyrë që ta qetësoj

Pa e frikësuar t’i afrohem

Çka i ka ndodhur ta mësoj.

Dal nga dal duke iu afruar

Duke dashur që të më kuptojë

Më shikoi me ata sy të bukur

Dhe vazhdoi duke qarë:

“Xhaxhi xhaxhi ku po shkon?

Babi në shtëpi nuk vjen dot.

Ai ka shkuar qysh moti

Se kam parë shumë gjatë kohë!

Rrëqethu lëkurë rrëqethu

Rri brenda lëkurës o njeri

Rri aty ku je dhe me butësi pyet:

“Vajzë e bukur, ku është babai yt?”

Më shikoi edhe një herë me sytë e saj

Hëna rrezoi mbi faqet si mollë.

Më tha: “Falëndero o xhaxha që vet nuk je,

Ka shumë kohë që jam jetime”.

Ia përkëdhela faqet e bukura

Lotët menjëherë mu rrokullisën

Dhe në vetë pyeta:

“A lejon njeriu që jetimi të ketë vështirësi?”

Dy gëzime

2010-08-16T21:28:00.001+03:00

Më erdhi një zë e nuk e di se nga
Më solli mirësi e nuk e di se sa
Më dha një premtim që e prisja moti
Më premtoj një derë që qon për tek Zoti
Me shum dashuri përditë i trokas
Në etje, në uri, s’dalem orë e ças
Dhe kur muzgu bie marr nga një gëzim
Po ai i vërteti është te Zoti im
Do ta kërkoj ende deri sa të vdesë
Jam përplotë mëkate edhe përplotë shpresë
S’do të lodhem fare, s’do më mbyllen sytë
Deri sa ta gjej, gëzimin e dytë.

Argjend Xhelili

Mikut më të dashur

2010-08-16T21:24:00.003+03:00

Ti flet me heshtje e me qetësi
Ti ndrinë me errësirë, me thjeshtësi
Më ushqen me etje dhe me uri
Më turpëron me nder e krenari
Në ty edhe dielli sjell freski
Në ty edhe era sjell ngrohtësi
Në ty edhe loti sjell gëzim
Në ty edhe humbja është ngadhnjim
Sa herë që zgjohem, sa herë që fle
Sa herë të thërras ti me vrap vje
Sa herë që flasim ti më nderon
Unë thjeshtë të dua, dhe ti më don
Edhe me lodhje më jep fuqi
Edhe më frikë më jep trimëri
Edhe me ndarje më jep dashuri
Je miku im si asnjeri

Argjend Xhelili

Ta kam hapur zemrën

2010-08-16T21:17:00.005+03:00

Të pres
Si ujin në shkretëtirën e thatë
Si fjalën në heshtjen që zgjatë

Si diellin në dimrin që ngrinë
Si melhemin në lëngimin e mjerë
Të pres ty, eja më përqafo!
Të dua
Si tokën që pash për herë të parë
Si shiun që më njomë flokun e tharë
Si erën që më sjell freski
Të pres, të dua sot ty
Ushqehem
Me urinë që më dhemb e se ndjej
Me etjen që e shuaj pa uj
Me kundërmimin që ja kalon parfumit
Me ezanin që thërret në shpëtim
Ushqehem nga ty me besim.

Argjend Xhelil

Pak

2010-08-12T16:14:00.000+03:00

Rudina Dura

Pak ...

Pak qetesi ne kete bote

Duan te gjithe njerezit sot

Nje strehim te ngrohte,miqesor

Me dashuri dhe lumturi njerezor

Te gjithe jemi ne pritje te ndryshimit

Te diteve te lumtura mes njerezimit

Ndyshimi vjen nga vete ne

Jemi e ardhmja,rini e re

Pak minuta qe harrxhon ne namaz

Jane me te mira se minutat me shoket ne gjimnaz

Per pak ajete kuranore qe lexon

Me mijra sevape ti fiton

Per pak hapa drejt xhamis

Afrohesh me shume drejt miresis

Nje muaj predikimi

Eshte mbajtja e agjerimit

Per nje muaj te shenjte

I jep hak pushimi trupit tende

Per pak mendim te forte....

Dhe shikim te prehte....

Duhet ti shikojme gjerat ne realitet

Shembujt ne kete jete jane argument

Per pak.......

Rudina Durra

BURSA-TURQİ

Ai erdhi-2

2010-08-12T15:04:00.000+03:00

Ai erdhi-2

Hamdi Nuhiju

Mbi supet e rëndueme

Të njeriut mëkatar

Si një rreze drite

E pastrues i përbotshëm…

Nën fjalën e lidhur

Mbi nyja të cytjes

Ai erdhi

Për të na përmirësuar…

Poezi Came e shekullit XIX

2010-08-11T17:42:00.003+03:00

Poezi Came e shekullit XIX

Per poezia islame O.J.

Binamàzi

Pa digjo ti, o binamàz*, Perëndija se ç'na bën vaz,

të falemi, e bëri farz, gjer të ndërrojmë dun-jânë.

Binamazi le ta dînjë, mbi dhe, nënë qiell mos rrînjë,

hall për tjatrë Zot të bìnjë, që të kërkonjë dermànë.

Faqe, duar nuk i lan, zëmërënë e ka katran,

mënd, sitë hapët i mban, në xhëhnem kërkon meqànë.

Ta dînj binamaz' i mjeri, prej Allahut erdh haberi,

do të ngordhinjë si derri, shubhelì e ka imanë.

Zoti rob të jaradisi, një qind mijë lanet nisi,

përmbi krije t'i kurdisi, për ditë ta bën xhezanë.

Binamazi le ta dinjë, vitër tetëdhjetë mijë

për çdo vaht në zjarr do rrinjë gjeram në krije, gjera mb'anë.

Foli Perëndija vetë, dun-jâja s'isht e vërtetë,

se njeri në të s'mbetetë, jabanà binë duânë.

Binamàzë kush e bën mik, tek u nuk ishtë sadìk,

bezbelì ishtë munafìk, miqësì do me shejtànë.

Kush ishtë turk në dini-islam, binamazit s'i jep selam,

ç'ha e pin gjith i ka harram që nuk bën itâàtnë.

Në akshàm dhe në të gdhìrë, i binë azàb me zinxhìrë,

more binamàz i ndìrë, të panûr e ke surràtnë!

Këmbë, duar i ke tamam, i pafalë rri mudam,

veç një herë zhdo bajram, jabanà ther dhe kurbanë.

Qen e derra të padirë thonë: «Jemi më të mirë

ngaha binamazi ndirë, ndose janë dhe hajvanë».

Muezìni del e thrret, xhemâàti janë hasrét,

Allahut i binë ibadét t'u binjë kabùll dun-jânë.

Binamazi kur e digjon, prej xhamisë nukë vështon,

me të shpejtë ngrihet e shkon, hiqetë vetë mënjanë.

Duketë surati insàn Duketë surrat-i insan thotë: "Jam turk dhe me iman";

mu ndë vesh i hîn një shejtan që ja dëfton nasihàtnë.

Binamazi kur të vdesë, do shastisi, do thërresë,

gjuhë s'ka, çilë të piesë, t'i binjë telakin imanë.

Vjen shejtani, kumbisetë, nanë, baba i bënetë,

në hizmet përkujdesetë, në dorë i mban mastrapanë.

Thuaj: «S'ishtë Perëndija, isht e rrëme turqëria¹»,

këto fjalë zë të dija, rreh që t'i gremìsnjë imànë.

Binamazi, hasm' i Allahut edhe i Resul-Allahut,

ju ka qepurë gjynahut, që qelbi gjithë dyn-jânë.

S'isht ummeti i Muhamedit, s'e sheh derën e xhenetit,

ishtë zënë prej lanetit, ujdisurë me shejtanë.

Binamazi ishtë murdâr përmbi çdo nonjë gjunahqâr,

besësë nuk i vë karâr, veçë po kërkon rehatnë.

Ha si lopë, o i varfrë, namazë e lë të tërë,

shtije brënda në zëmërë, s'do të paradhosiç xhanë!

Le ta dinë dhe komshìtë, t'i presënë gjitonìtë,

të mos t'i hanë faitë, surgjun, të rrinjë mënjanë!

"Turk" njeri të mos t'i flasë, në shtëpi të mos te qasë,

zëmërënë t'i pëlsasë, ta mundonjë din-dushmanë!

Duartë pa larë kurrë, mjekërtë të pakrehurë,

dreqi t'i ka ujdisurë, me të bashkë e ke belanë!

E braktise jóllë e drejtë, që tha Perëndija vetë,

faqezì në të dì jetë, kujto aresatmejdànë!

Shtëpija pranë xhamisë, digjon ezanë turqërìa,

në divan të Perëndisë, çish lloji do japç xhevapnë?

Dhe në varr që të kêç hirë, ti të kanë për të grrirë,

do të shpien në qafirë, të rriç me ta bashkë pranë.

Binamazit kurrë sohbet dhe n'u nistë për ahiret,

mos i ec në zijaret, në ishtë që do rizanë!

Dhe në vdektë, xhenazenë turqitë mos t'i falënë,

po ta kllasinë si qenë, se fajde nukë kanë!

Edhe kur të martonetë, grua të mos t'i gjëndetë,

dita natë të kthenetë, nd'ishtë që t'i japiç evlatnë.

Vdekëla kur t'i qasetë, do t'i vinjë me të shpejtë,

që të mos të kujtonetë të përtërinjë imanë.

Dhe kush a ki, le ta dinjë, krushqi me të mos të binjë,

në gjunah të madh do hinjë, që nuk ia ka takatnë!

Ke në qafë vetëhenë, poq i bëre muhabetnë,

hosh ta mirri posi qenë, binamaz juzìkarànë!

Ju nxi surrati të mjerit me baltë posi derrit,

z'bën fjalën e Pejgamberit, s'e ka kismet shefâàtnë.

Kam umidh në Perëndinë, që të mbledh gjithë fuqinë,

binamazit t'i qit sitë, ta verboj posi shejtanë.

Zëmëra e zezë pisë ç'do të thêtë, ç'do të nisë

dêj përpara Perëndisë, kur të gréhinjë divànë?

Faqezi në të di jetë: «Ku do t'i fshéhiç tùrpetë?»,

hiç nukë silloìsetë, të kujtonjë aresàtnë!

Edhe sabah kur të bënetë, atît abdest s'i duhetë,

brënda në stromë shtrihetë, ul krijet e heq jorganë.

Se z'bën tahmin për të ngrirë, të shtrihetë i vjen mirë,

në mahsherr e mbledh fiqirë, se tani kërkon rehatinë.

Flë si derri dhe rohalit, hap dhe golënë, agsit,

kur ngrihet, zë angarrit si gomari prill' e màjnë.

Dhe Jâ Allah i bën ferman, meleqëvet ua bën bejan

për një të tilinë dushman, në xhehenem ja bën meqànë.

Binamazë edhe qénë, të di një si një t'i kenë,

në zijaret mos t'u venë, se të di murdarë janë.

A nuk e shihni murdàrë, do binjë zijarét zijàdé,

mbi munafikë isht' i parë, gjithë bulukbàsh e kanë.

Dhe kur ngrihetë në mëngjes, bukënë e ha pa abdést,

shejtanëtë e vënë në mes, dhes çibuknë, pin duhanë.

Inshallah do të pëlsasë, buka që hëngri ta vrasë,

në xhehenem do të bërtasë, prej zjarrit e ka hërkànë!

Binamaz, iman nukë ke, i vëllai shejtanit je,

Perëndisë s'i bën sexhdê, të të sagllandisnjë imanë!

Se namàzi ishtë sulltàn, themelosurë me Kuràn,

turqitë i sjellënë imàn, gra e burra borxh e kanë.

Binamazi ishtë zbuarë, prej Allahut larguarë,

rùku-sexhdê pa punuarë, në Kuran "murdâr" ja thonë.

Binamazi ishtë merbut dhe në besë ishtë hajdut,

brënda në turq ishtë çifut dhe për munafik e kanë.

Binamaz, as rri me edép, prej gjunahut më mos u qep,

se Allahu të ka në gazép, prej zjarrit ta ka hërkànë.

Në zjarr do rrîç natë, ditë, të të digjenë mëlshitë,

për ùjë do biç pipìtë, ujëra prej qelbit janë.

Zoti rahmetnë e ka grirë ngaha binamaz i ndirë,

mu ndë vesh i kanë rirë shumë, një buluk shejtanë.

Ti nuk e di hiç turqërinë, e bën inqâr drejtërinë,

nukë trëmb Perëndinë që ta bën me zjarr xhezànë.

Namazi gjunahn' e bën fert dhe të vë brënda në xhenet,

të shkoç rahat edhe lezet me hurî e me gilmànë.

Binamazi i pa iman kurrë nukë këndon Kuran,

i paqeder, i pafigan kërkon zévkën e sefânë.

Çilido që të faletë, bën huzûr në të di jetë,

varri me nûr i mbushetë, pa qeder e shkon siràtnë.

Dej, ditën e kijametit bije në det të rahmetit

dhe me hurî të xhenetit bën xhumbushnë dhe rahàtnë.

Namazliu që faletë, punën e ka mbi të drejtë,

binamazi shtërngonetë, mbi të rreh, zë inàtnë.

Dhe shejtan' i kaurîsë s'i bën sexhdê Perëndisë

dhe tjerr të të ujdisë, në xhehenem ta zëç jatàknë.

Bes' e binamazit haràp në çdo ditë e binë azàp,

e shkruan brënda në qitàp, hajde, të pjeç ulamànë!

Binamaz, more i mjerë, pa digjo edhe një herë,

në vënd t'ujit ti pîn verë, në dorë mban mastrapànë.

Binamaz, murdari vetë, varri ti do të mblidhetë,

gropë zjarri do bënetë, krrimbatë do të hanë.

Dhe melekët i bezdìse me gjunahe që pohtìse,

dogri për xhehenem u nise, mu ndë dorë mban fermànë.

Binamaz, e bëre belì, imanë e ke shubhelì,

andaj punon posi delì, turqërinë le më nj'anë!

Edhe kur të të binë suàl, xhevapnë ta binë batall,

shejtanë që ke në të gjallë, ata do keç terxhumànë.

Binamaz, i tili zëndìk, nd' ashiqare turk dhe sadìk,

në të fshehurë munafìk, rri e pazaris imànë.

Dhe në isht i martuarë, grua që paska marrë,

nigjahu i ka shkuarë, fëmij' e tî bàshto janë.

Ezanë kurrë nuk e digjon, namazlinë nukë shikon,

po për dun-jâ rri e punon, nukë sos dot masllahàtnë.

Binamazi s'hin në xhenét, i dha Perëndia lanét

në dun-jâ dhe në ahirét, të di bashkë me shejtànë.

Preja miqësi, gjitonìnë, kurrë mos ha faìnë,

shtoja edhe hasmërìnë, në ishtë që kërkon rizànë!

Edhe «turk» të mos t'i thuaç, me zemër mos t'e duaç,

në t'artë dore te paguaç, atë mos t'e sjelliç pranë!

Ha si lopë dhe s'frrìhetë, në paç, jepi të ngosetë,

se tjatrë s'i lipsetë, çish të dreqnjë tabiànë.

Gaha veshi u shurdhua, gaha siri u verbua,

gaha namazi u harrua, s'ishtë në qitape tanë.

Dhe kush t'i japë nasihàt një mijë herë në sahat,

atë punë e bën tabiàt, s'fal namaz e z'bën duànë.

S'merr nasihàt dhe të vdesë dhe s'i ìpetë të pijesë

ndonjë mesele ndë besë, qish lloji e ka davànë.

Binamazi që s'faletë, mbi të liga do gjëndetë,

siçilido që të jetë, për razî ta dinjë azàpnë.

Haj fëmër, haj mashkull qoftë, gaha zjarri mos shpëtoftë,

namazë në mos punoftë, ka lanetnë edhe belanë.

Dhe kush t'u flasë të drejtë, hatëri fort u mbetetë,

sklepi siri s'u ndahetë, në surrat nûr nukë kanë.

Binamazi ishtë zullumqâr, te Perëndija fort gjunahqâr,

Mez'hépin' e ti bëri inqâr, që të katrë s'e duànë.

Binamazi shumë i lik, në gjunahe më z'bën derìk,

shejtani atë zuri mik, e do posi të vëllanë.

Dhe shejtani e pa xhais munafikë të ujdis,

binamazë të vë reiz, që t'e kenë si babanë.

"Binamaz, në sî të alémit, shejtani të heq prej gjémit,

more diréku i xhehënemit, kaluar e heq shejtànë".

Nuk më bën kabull as derri, të jem si i tili njerî,

se grremìsem gaha ndéri dhe me zjarr e kam xhezànë.

Në sabàh thërret ezàni: «Të grihetë turqistàni!».

Ki qepetë prej jorgani, shtrihetë dhe bën rahatnë.

Gjum' i dérrave te zërë, xhenabét isht, i pëgërë

fund e krie, kërm i tërë dhe duartë nuk i lanë.

"Bukë kismet të dha Haku, punon si lùar çarku,

hej, gjidi të plastë barku, pa kujton edhe nizânë!

Mjekër të palara kurrë t'u kanë nakatosùrë,

q'ishtë sunnét i bukurë në gjithë pejgamberànë."

Dhe fakiri, çarkaxhìu u mundua zavallìu,

«shùqure» bëri te Rabiu, Zoti ja bëftë muràdnë!

Këto fjalë që na solli, shqip me bejte që i foli,

binamàzë e përcolli, zullumqâr posi shejtanë.

Binamazi ka mbi krije punëra prej qelburìje,

sa gjunàh i madh, ta dije, male, fusha nuk e mbajnë.

Në të madh gaflét rri ti, more binamàz i zi,

posi qeni ha edhe pi, hiç s'e kê për silloì.

Dhe u shqip tani do flas dica bejte në këtë bàhs,

binamàzë dua t'e ngas, e kam hasm din-dushmànë.

Kush e lë namazë me kast, hof-allah s'i vjen atë çast, ?

edhe prapë që t'i vinj' rast, në mënde s'e ka kazànë.

Ulemaja bënë xhumhûr: "Në qitap shkruan meshhûr,

pa shubhe t'i thoni «kaur!»"; mbi këtë dhanë fetvànë:

«Binamaz, mblidhe fiqìrrë, se ta diç që ti s'je mirë,

në xhehënem ke për të rìrë, gjilpìtë do të të hanë!

Ti Allahu të dha lanét, se ti kurrë s'bën ibâdét,

Perëndinë z'bën shehadét dhe Muhammed Mustafanë».

Dhe zabiti, në do fevàp, binamazit t'i binjë azàp,

kundrë shkruan brënda në qitap, preps që te binjë ixhrânë.

"Prej argjëndi, pesë dërhém, çdo hënë paguaj si qen,

të bëneç rezil në alem, se myftiu e dha fetvanë.

Binamàz, paguaj haràç posi kaûr, posi barbàç,

as ato tamam mos i paç, të të vënë në hapsànë!

Allahu të preftë ditë, të mundófçinë ùlqitë,

të plaçinë të di sitë, as i hap, të shoç Kurànë!

Binamaz, rri e bën huzûr, prej turqërìsë nuk ke nûr,

shëmbëllen si nonjë kaûr, ti për turk e bën davânë!".

Bejtet turçe i fola shqip, Jà Rab, të ma biç nasìp,

në namaz sahibì-tertìp sikundrë e ka ihtizânë.

Dhe ju, turq, kur t'i mësoni, bëni gajret, mos përtoni,

Fatihanë të këndoni² për Muhammet Hamzànë!

Ai erdhi-1

2010-08-10T23:37:00.001+03:00

Ai erdhi-1

Hamdi Nuhiju

Nga qielli i shtatë

Si mysafir i përkohshëm

E nikoqir i përhershëm

I zemrave të devotshme

Ai erdhi

Dhe ty të gjeti

Duke rrënuar shtëpinë

E zemrave të vëllazëruara….

Kjo eshte e drejta İme

2010-08-10T15:34:00.000+03:00

Kjo eshte e drejta İme

Brenda ne Kuran

ne librin e bekuar

Eshte shkruar

SE vajza duhet mbuluar

Kjo eshte e drejta ime

si muslimane qe jam

Mbulesen farz e kam

U urdheruam qe jashte shtepis

te jemi te thjeshta

dhe brenda ne shtepi

te jemi mbreteresha

Ky eshte islami

feja e drejt

femres i jep liri

ne shtepin e vete

Une jam e mbuluar

kufijet emi jane te percaktuar

cdo gje e jashtme eshte e ndaluar

Veshja e hixhabit per mua eshte lumturi

Venia e shamis eshte bukuri

Zbatimi i ketij urdheri eshte obligim

Midis meje dhe botes jashte

ka nje ndyshim

Ai eshte hixhabi

Mbrojtes i trupit time

Kjo eshte e drejta İME

si muslimane qe jam

mbulesen farz e kam....

Rudina Dura

Nxense -TEOLOGJİS

BURSA-TURKİYE

Sy e hënë

2010-08-07T13:43:00.001+03:00

Sy e hënë

Hamdi Nuhiju

Eliksir mbi krua

I mpleksur

Në pelerinën tënde

Të tingujve të jetës...

Sy që shohin përtej të mirës-të mirën

Përtej të keqes-jetën

Andej lumit të dashurisë Hyjnore

Fjalën Tënde ja Allah...

Çdo çastë zhuritet

Në vetëdijen tënde si sahara

Te gunga e deves së kuqe

Shoh sy e hanë...

Ramazani dhe Jusufi a.s

2010-08-06T13:39:00.000+03:00

Ramazani dhe Jusufi a.s

Dymbëdhjetë muaj ka viti
Sa Jakupi djem pati
Jusufin deshi më së shumti
Siç duam ne Ramazanin

2
S’ia hoqën babait njëmbëdhjetë
E verboi për Jusufin malli
Kaq muaj dhe zemrat tona
me vner e hile po i mbush mëkati

3
Dhe porsi syve Jakupit
Aroma e këmishës së më të dashurit
Zemrave tona u kthen dritën
Shija e ibadetit të Ramazanit

Ilmi Rexhepi

Po troket Ramazani

2010-08-05T01:57:00.001+03:00

Po troket Ramazani

Ja! po troket ramazani

dhe më kthen në kohë të fëmijërisë

buzëiftareve i dalë në rrugë

sydrejtuar kah minarja e xhamisë

Çelin në zemër kujtime

porsi në pranverë trëndafilat

jehojnë nga larg ato fjalët

‘’Urra u kallën kandilat!’’

Sa shpejt! Çonim në shtëpi

lajmin e Allahut që ishte bërë iftar

se na binte në fizik të vocërr

një trohë e thelbit të israsë

s’dinim atëherë Ja RESULALLAH!

të madhen tënden fjalë

që si kush të bësh

edhe i përngjan

Dhe uleshim në sofër si heronj

piqeshin me të pleqve sytë tanë

na kënaqte fort dhe s’dinim pse

tek më vonë vesh e kemi marrë

Paska qenë razia Jote o Allah!

Më i larti muradi ‘jonë’

ktheje rahmet për ta O Allah!

Mbrojtje ktheje për dinin tonë!

Ilmi Rexhepi

Fjalët e bukuroshit

2010-08-01T02:49:00.000+03:00

Hevzi ZEQIRI

Në rrafshe me bubullimë

Në kodra me vetëtimë

Jetoj si kalorës i së vërtetës

Është pak punë se jam jetim

Do të ruaj vendin tim

Edhe pse armiqt e mi do të vijnë

Le të vijnë, le të vijnë të gjithë;

Le ta dijnë se nuk kanë kthim.

Jam këmbëzbathur, pa ushqim,

Mirë më quajnë se jamë femijë

“Luan” më thonë se jam trim

Kur luftoj për Zotin tim

Më dëgjoni, më dëgjoni

Le të vijnë të gjithë

Le të vijnë miq e armiq

Me dëgjoni se

Po këndoj për të shtrenjtën Palestinë.

Lumturia

2010-07-30T11:16:00.003+03:00

Merhibe Bexheti

Nëpër botë unë udhëtova
nga vendlindja u largova,
lumturinë nga se kërkova.

lumturinë unë e gjeta

edhe pa fjalë mbeta,
më beso o njeri,

lumturinë ma fali i madhi Perëndi.

Për lumturinë mos gjurmoni,
nëpër botë mos e kërkoni,
unë gabova, mos gabo edhe ti!
lumturinë e ke te i madhi Perëndi.

O ju njerëz mos gaboni,
rregullat e Islamit ju zbatoni,
tuj ndëgju e tuj besu lumturinë do ta fitoni.

Pendohuni sa jeni të ri,

mos pritni në pleqëri,

se se din a bëhesh plak,

por vrapo sa ke mundësine.

Se kjo jetë është shumë e shkurt,

e kalon hic pa e vërejt,
mos ndëgjo shejtanin ti,
por vepro në të vërtet.

Nëse je musliman i vërtetë,

lumturinë ti do ta gjesh,
sikur unë edhe ti,

në të gjith jemi njeri.

Unë tash ndjehem shumë e lumtur,
jam e gjetur jo e humbur,
e falënderoj të madhin Perëndi,
që ma mundësoi këtë lumturi..

FËMIJËRIA

2010-07-22T17:29:00.002+03:00

Ardita Kajtazi

Pse aq më larg
fëmijërisë që jam
Aq më larg
Të jetuarit jetës jam.
Pse?

O këngë e shpirtit tim

2010-07-22T17:24:00.003+03:00

Besnik Jaha

O këngë e shpirtit tim
Mos më jep psherëtimën e dashurisë së vjetër

Mos më ëndrro dashurinë e kotë
Mos më shpreso fatin e kapur pas të ardhmes
Mos më klith zë nga vuajtja
Mos më fishkëllo për gëzimin që kisha dikur
Mos mu afro afër veshit, ëmbël të ma këndosh këngën e vjetër
Mos mu largo, sa ëndrra të të takoj të më bëhet fiksim
O këngë e jetës
O këngë e shpirtit tim
Më këndo këngën e sotme

Viktimë e kohës

2010-07-22T14:16:00.001+03:00

Besnik Jaha

Rri në shtrat i shtrirë, veç pres
Jo, nuk jam gati të vdes
Pres një zë që të thërras
E atij zëri t’i vihem pas

S’e di se për ku ai zë do t’shkojë

Unë veç do ta ndjek, s’do ta lëshojë
Do t’i vihem pas se i lodhur jam
Në një vend të lirë, lirinë pse s’e kam

E ky zë të flas unë do ta nxis
S’do ta lëshoj në tokë të më bëhet pis
Do ta mbajë në shpinë, sa do gjatë qoftë
Të thërras fuqishëm, Drejtësia mbretëroftë

E nëse ndodh ata të na kapin
Do ta mbaj në shpinë dhe do ta shpejtoj hapin
S’do ta lëshoj në duart e pushtetarëve
Shpirtmizorëve, tradhtarëve, grabitçarëve

S’do t’thërras polic, i tillë do t’jem vet
S’u besoj aspak, aspak s’kanë pushtet
Vetëm se shetisin, te veshur e me vetura
Shumë herë për besë në test vetë i vura

Asnjë s’e kaloi, që të gjithë dështuan
Mbetën, heshtnin, aspak s’u munduan
Buzëqeshnin se mendonin se janë të mirë
Po për besë të mirë, sa një mall i lirë

Tri herë shtëpinë mua ma plaçkitën
I thirra policinë e mua më paditën
Pse ua kisha prishur ndejën me shoqëri
Për besë për këtë më ngritën padi

Prandaj atë Zëtrimin mbi supe do ta mbajë
Për asgjë në jetë më nuk do të qajë
Vetëm do t’i them të flasë pandërprerë
Të jetojmë si duhet një jetë me plot nderë

Dy pika në hapësirë

2010-07-06T12:41:00.000+03:00

Argjend Xhelili

Nuk kam pasuri, pallate e para
Jam ky që më shihni, ju që më njihni
Po më i lumtur do isha sikur të mos kem asgjë
E të ndihem që kam c’do gjë

Se sa të kem çdo gjë e të ndihem sikur nuk kam asgjë
Sepse çdo gjë që është sot, dje ka qenë asgjë
Dhe nesër në asgjë do të kthehet
Ardhja nga asgjëja dhe kthimi jonë në te
Nuk është edhe pa ndonjë gjë
Çdo ngjarje pas vete fsheh edhe nga një arsye
Ani pse ne nuk e shohim e nuk e njohim
Ne gjith jetën ikim nga vdekja
Por ikim drejt saj, sikur të na ngatërrohej kahu
Po cili është kahu i vdekjes në drejtimin e pa kah?
Cili është momenti i krijimit në fillin e pa kohë?
Cili jam unë në mesin e kësaj turme njerëzish që si njoh?
E si dua ti njoh të tjerët kur ende se kam njohur vehten?
E si dua ta njoh vehten pa e njohur mirë Krijuesin?
Jeta është si një drejtëz me dy pika
Drejtëzës i llogarisim distancën midis pikave
E jetës duhet ti llogarisim distancën në mes lindjes dhe vdekjes
Ti përsosim vlerat mes këtyre dy pikave ngase për to do pyetemi
E qka vie pas pikës së dytë?
Një vij e pafund…

Fuqia e buzëqeshjes

2010-07-06T11:39:00.001+03:00

Argjend Xhelili

Di të shkruaj shum e të them pak
Mundohem me brishtësinë e fjalëve të mia
Ta shpreh fuqinë e buzëqeshjes tënde

E gjithë ajo që bluhet në kokën time
Peshon më pak se një grimë e asaj që zihej në zemrën tënde
Po vërtitem botës për të marrë një grimë
Nga nektari që ti more qiejve
Nëse gjurmët tua era I fshin shkretirave
Koha nuk mund ti fshij ato gjurmë zemrave
Mesazhi yt futet në q’do zemër të hapur
E u troket të gjitha zemërave të mbyllura
Qielli po mbanë retë që ne si mbajmë dot
Ndërsa ne kemi marrë mbi supe emanetin
Që se mban toka as qielli
Barrë e rëndë mbi supe të brishta
Vetëm nektarë I Bujarit na ushqen zemërat
Derisa të na shuhen emrat…

Edhe kjo është jetë

2010-07-06T11:30:00.001+03:00

Besnik JAHA

Në vendin tim s’jam i lirë
Si i huaj n’vendin tim jetoj
Të mirës i them e mirë
Të keqen me dëshirë luftoj

Mbi dheun tim, të babës tim
Po jetoj si n’dhe të huaj
Kam mbetur kështu jetim
Padrejtësisë shumë po i druaj

E thërras pandërprerë
Ndokush të më vijë në ndihmë
Të më lë hapur një derë
Të mos lëshoj më veç psherëtimë

Dal e eci, dorështrirë
Kërkoj për jetë një kafshatë
S’ka më në botë dorëshlirë
Veç po deshe me kamatë

Ashtu rri nën streh, vajtoj
Pikat e saj me bien mbi supe mua
S’më rëndojnë më shumë mendoj
S’ka më rëndesë për mua

Rri e pres, me vete flas
Se mos i çmendur jam mendoj
Të jetoj kështu s’kam shkas
O Zot pse të jetoj?

Posa dal në rrugë, shi bie
Edhe qielli më urrenë
Për mua, kur dielli nxeh, s’ka hije
Mua bota s’më vërenë

Edhe në shkollë s’shkoj
S’kam me se të shkoj atje
Jeta mua kështu t’më vazhdojë
Jetë është edhe: sot, nesër, dje

O qiellë, o det, o tokë
Po pse jeta mua m’është e tillë
Im at për këtë dhe dha kokë
E jo unë t’kem jetë të këtillë

O popull, zgjohuni e shikoni
E mos vazhdoni me egoizëm
Mirësitë, e amanetet kujtoni
E të mos shijoj unë tash pesimizëm

Ah po, edhe kjo është jetë
Sa gati paskam harruar
Drejtësia është e vërtetë
Padrejtësia është e dështuar

Dëshmitar i kohës

2010-06-30T23:56:00.000+03:00

Besnik JAHA

Jam një dëshmitar i kohës pështirë

Dishmitar i kohës me vetë dëshirë

Do të flas pa masë, gjersa t’më dëgjojnë

Do të thërras injorantët dijen ta kuptojnë

Si dëshmitar i kohës pasi që jam

Argumente mjaft dhe të fuqishëm i kam

E po që se do dikush të kuptojë

Vetëm le të pres edhe të degjojë

Do të ju rrëfejë pikë e për pe

Si për politikë ashtu dhe për fe

Ç’po quhet sot vlerë do të ju tregoj

Ngase më kështu aspak s’mund t’duroj

Po ia fillojmë që me ministritë

Që s’janë aspak keq për nga pasuritë

Janë pavarësuar, e s’po punojnë aspak

Edhe atë meditje që marrin e kanë pa hak

Rrinë me katllëk e ecin me lumuzina

Secili nga ta ka plot magazina

Të mbushura plot me mallra ilegale

Kjo vepër për shtetin vërtet është fatale

Pastaj presidenca rri sikur vetë mbreti

Oh s’e di i mjeri se ç’gjë e gjeti

Ka mbetur aty e vetëm po nënshkruan

Fletënënshkrimet për të të tjerët i lexuan

Veç se mban fjalime edhe prononcime

S’ka idenë se ç’flet veç kot jep gjykime

Për punët e kryera e herët të mbaruara

Madje madje ndoshta edhe të harruara

Për çka të flas tash, nuk kam ide

Unë s’jam nga ata që fitoj trofe

Të flas për arsim, mjeksi a biznes

Secila nga këto më bën te kem stress

Sa për arsim, fare mos të flasim

Gjithë këto reforma, shpirtin po ma plasin

Se si në vendin tonë sot po mësohet

Vaj medet vaj, kështu vallë përparohet?

Ku të takoj ty

2010-06-30T14:33:00.000+03:00

Besnik JAHA

Të takova,

Në ëndrrat e mia të gjata.

Në horizontin e diellit.

Mbi tokë duke lindur dita.

Në vesën e livadheve, në pranverë.

Në borën e bjeshkës së Sharrit.

Në jetën time duke shetitur,

Me ty…

Kisha bërë rrugë të gjatë udhëtimi.

Kisha ecur drejt dashurisë sate.

Vetëm…,

E vetëm,

Të të takoja ty

Lutje Hënës

2010-06-30T14:29:00.000+03:00

Besnik JAHA

O llampë e natës

O hënë

Më ndrit dhe mua dhe njëherë

Dikur isha i lumtur

E ti paskëshe ndritur dhe atëherë

Por, tash jo

Mos jam unë hieja jote?

O djepi i syve të mi

Mos jam unë vetë zymtësia?

Pse s’më ndritë ndritë?

O fati i natës së errët

Më ndrit dhe mua

Njëhërë …

Përherë …

Emrat tanë

2010-06-30T14:21:00.000+03:00

Besnik JAHA

N’parkun e qytetit unë, ti

I gdhendëm emrat në një fletë

Po fleta u shkye e ç’mbeti

Në këtë jetë

E pata shkruar dhe emrin tënd

Edhe në murin e dhomës sime

Çdo ditë e shikoja atë vënd

Me plot gëzime

Me emër tëndin poezi pata shkruar

I ruaja, çdo ditë i lexoja

Me zemër t’i pata kushtuar

Shumë i veçoja

Emri yt kur më thirri nga libri

Libri që ti ma pate dhuruar

I shtangur mbeta n’vend si briri

Duke ëndërruar

Duke shetitur në park – dallova

Shkronjat e emrave tanë në fletë

I buzëqeshur u ndala e i shikova

Ah kjo jetë

Nëna

2010-06-27T15:12:00.000+03:00

Arta IBRANI

Për NJERIUN që pa më të mirën në mua;

Për NJERIUN që ishte mur kur më vinte të përplasem në të;

Për NJERIUN që më mësoi si të fali e të mos dorëzohem kur kam frikë;

Për ATË që rrinte pa gjum kur unë ëndërroja;

Për NJERIUN që e mbante barkun të zbrazët, mua të më ushqente;

Për TY që më mësove se si kalohen pengesat

Që më shtyre drejt asaj që i thonë:

“Bagazhi më i mirë i jetës”

Për NJERIUN që mi fshinte lotët kur isha afër saj që shkonte përgjithmonë;

Për TY që pate besim në mua, e më bere të jetoj;

Për TY që ishe burim i shpresës kur unë e humbja;

Për TY që dashuria ishte pasuria më e madhe që kishe e mua më jepje pa kompenzim;

Për ATË që prekja e saj i qentësonte shpirtrat;

Për TY Nënë se vet Zoti tha që jeni të shenjta.

E si ka mundesi që mos të të ndjej edhe unë diç të tillë,

kur në TY mblodhi më të mirën e njerzimit.

Të veçoi me durim, shpresë, dituri e plot dashuri;

Në dorën tënde la shpresa të reja.... Njerëzimin e botës.

Në dorën tënde la rritjen e një krijese e beri që ti NËNË të kujdesesh për të.

E si të mos jetë dorë e shenjtë

Dora që ushqen,

Dora që përgëdhel,

Dora që tundi djepin .....Nënë!?

Për Ty Nënë që jam e vetëdijshme që kurrë e përjetë

nuk mund të bëj atë që ti bëre për mua.

Do të na bie në qafë ato kohëra kur të kemi fëmij në duar.

Për Ty Nënë që nuk po gjej fjalë ta pershkruj dashurin ndaj teje;

Për Ty Nënë; atë Zoti e di.

MIKU I MIRË - 4

2010-06-24T21:13:00.000+03:00

Hevzi Zeqiri

Jeta pa këshillë është si gjuha pa fjalë,

Jeta pa art është po si kopshti pa fije bar.

Të shkurtë janë motet mikun pran kur ke,

Të gjatë shumë, kur s’bën gjë për të.

Mos paç mundësi të keqen t’ia varrosësh,

Mos të t’vij mërzi të mirën t’ia ofrosh

E aspak turp që të keqen troç t’ia thuash.

E mira më e mirë, këshillë t’i adresosh;

Me kusht që me të armik të mos bëhesh.

Miku im, im vëlla, pa dëgjoma veç një fjalë;

Artin bidat të mos e bësh, se t’çon në zjarr.

Ngul këmbë, të mos e bësh jetën varr,

Varri s’është, s’është melhem për varrë.

“Kush isha unë e kush ishe ti” – s’janë llafe,

“A do të jemi prej xhenetlinjve?” -

Kjo është kurora që na kap për qafe.

Për dashurinë

2010-06-20T16:15:00.000+03:00

Hevzi ZEQIRI

Shenjtëria e dashurisë, -
Mesi i zemrës së rinisë

Nuk ka çmim për dashurinë;
As s’është blerë, as s’është shitë.
Dashuri pas dashurie
Vetëtimë pas vetëtime
I vjen mësazhi Hyjnor
Çdo zemre në krahëror.
Dashuria nuk është fletë.
Dashuria nuk është gjeth,
Dashuria nuk është trung,
Dashuria nuk është cung,
S’është as rrënjë në tokë,
Që kalbet për një shekull,
Ajo është thellë në zemër;
Nuk është në syrin e përlotur.

Një trung bujar përreth me kusarë

2010-06-17T18:36:00.000+03:00

Besnik JAHA

O ti degë e trungut tim të tharë

Pse më jep petal si nga loti i larë

Pse ma fsheh zemrën e trungut bujar

O ti degë e trungut tim të tharë

O ti syth i vogël i degës së dalë

Pse më rri i heshtur ashtu pale-palë

Pse nuk i tregon ti të tillat fjalë

O ti syth i vogël i degës së dalë

O ti lule e vyshkur e sythit të fshehur

Pse pa pirë asgjë më rri si e dehur

Pse nuk ma tregon hallin tënd të zbehur

O ti lule e vyshkur e sythit të fshehur

O trung i tharë me sythe, degë e lule

Pse kaq gjatë qëndrove e nuk u përkule

Pse me maskë si plakë veshur në kule

Rri trung i tharë me sythe, degë e lule

Unë trungu i tharë me këto të gjitha

I dalë në një vend rreth e rreth hitha

Me zë të fortë pareshtur që klitha

Jam tash në liri dhe s’i kam të gjitha

Kërkesë për miratim drejtësie

2010-06-17T18:25:00.000+03:00

Besnik JAHA

O ti mall i lumturuar që më dogje porsi flakë

Në mendime i hutuar shikoj njerëzit tash në dallgë

Në mendime po kërkoj një pishtar për udhëtim

Tash e disa vjet kërkova e ende jam në kërkim

Dhe ti loti i syrit tim që pikon i shoqëruar

Nëpër faqe më kalon e më bën të shqetësuar

Në mendime po më sillet ende fjalë e pazbatuar

Tash i bindur do ta them, po kam për ta shqiptuar

Atë fjalë që s’u dëgjua nga unë, tash do ta shqiptoj

Kush nga ju është me mua, tash le të më pasojë

Erdhi koha të dëgjohet fjalë e madhe ëndërrimtare

Tash këtu do ta shqiptojë gojë e ëmbël kosovare

Se po për këtë fjalë vjershë poeti nuk shënoi

Si dhe për këtë fjalë gjithë i drejti e pësoi

Erdhi koha që ta themi fjalën me shumë rëndësi

Kush s’e tha le ta thotë këtë fjalë plot mirësi

Është kjo fjalë që dëshiroj dhe aq shumë e dëshirova

Për këtë fjalë po luftoj sikurse më parë kërkova

Drejtësi, drejtësi, fjalë këtu pa zbatim

Tash e pas për këtë shprehje, unë kërkoj miratim

SOT - NE DHE JETA

2010-06-13T19:55:00.000+03:00

Besnik JAHA

Çdonjëri nga ne sot vazhdon jetën me shpresë. Jeton duke mos e ditur se çka është jeta.

Të gjithë sot jetojmë, pa përjashtim, të robëruar, e ç’është robiria prapë nuk e dimë.

Por prapëseprapë jeta vazhdon edhe sot, ndërsa ne jetojmë “të lumtur” edhe kështu.

Të gjithë sot lexojmë, por shumë pak lexohet e vërteta, ngase sot gjërat kanë rolin e aktorit në maskë.

Po ashtu që të gjithë ne sot dëgjojmë, shumçka, papërjashtim, duke e njohur ngënjeshtrën nga e vërteta, por prapëseprapë heshtim.

Sodoqoftë, nëse secili nga ne sot merr një gazet dhe shfleton, nuk është e mundur që të mos përceptoj një lajm si “E zhgënjyera pi domestos”, “52 vjeçari vetëvaret në bodrum”, “18 vjeçari vetëvritet me armë zjarri” e të tilla si këto lajme.

Vallë ç’është duke ndodhur?

A nuk është po ky vend në të cilin kalonte gjysmë apo edhe një vit e nuk dëgjoheshin lajme të tilla?

Por, prapëseprapë jeta sot po vazhdon në rrugën e saj, e ata që me të vertet u takon të japin një opinion heshtin ose flasin përçart.

Sot për sot tek ne vlerat janë të përziera, sa që njeru nuk dallon dot të mirën nga e keqja.

Tek ne sot, aq lart ka arritur shkalla e zhgënjimit saqë një i ri sot nuk arrin të dallon as të paktën një të mirë në këtë vend. E si vallë ky i ri të mos marrë rrugën e arratis nga këtu, e ndoshta edhe të vdes diku rrugës.

E nëse ndodh diçka e papritur, kemi fat që e gjejnë një përgjigjë tek autoritetet tona: “Hetimet vazhdojnë”.

Vallë ç’është duke ndodhur?

Mos vallë sot sytë shohin vetëm bardh e zi, apo nganjëherë nuk duhet të shohin fare, dhe kjo vetëm për të mirën tonë.

Nëse kemi nevojën të vizitojmë ndonjë përgjegjës për një paraqitje në një institucion më të lartë, nuk gjejmë përgjigje, dhe kjo, sepse personi gjegjës ose nuk dëshiron të përgjigjet (s’ka guxim se ndoshta do t’i kushtoj me jetë), ose nuk di, ngase shkollën me para e ka përfunduar, apo postin e mori si dhuratë për përshtatjen e tij me njerëzit që e kontrollojnë.

Kurse e vërteta pushon!

Kurse drejtësia pushon!

Vallë a mos jemi të dehur, edhe pse nuk kemi pirë farë pije dehëse apo ç’është duke ndodhur me ne?

Unë nuk e di si, por kjo është duke ndodhur dhe është realitet.

Thotë populli: “Kokën lart e këmbët në baltë”.

Vallë nga na erdhi ky mësim?

Një mik imi thotë: “Sot për të bërë keq vërtët e kemi demokraci”. Ky mik imi vërtet e ka mirë, paçka se koncepti i demokracisë nuk është të bërit keq, që të gjithë e dimë këtë.

Në shkollat tona nxënësit shkojnë vetëm për sy e faqe, e ata që vërtetë dëshirojnë të shkojnë nuk i lejojnë.

U thonë se duhet ndërruar identitetin. Duhet të bëhen ata që në fakt nuk janë!

Dëshirojnë t’i shndërrojnë në diçka tjetër nga ajo që në realitet janë.

Tek ne vlera ka ikur aq larg nga kuptimi që ka në realitet sa që edhe lakuriqësia dhe abuzimi po quhet vlerë!

Tek ne sot demokraci po quhet edhe sharja, fyerja, diskriminimi, abuzimi, përjashtimi nga shkolla pa arsye, ngritja e vetes në poste për çdo orë e çast, pasurimi brenda ditës, etj.

Vallë, kjo është demokracia?

Thoshtë një shkrimtarë: “Hani, pini dhe rrëmbeni, mbushni gjepe, mbushni arka, të pabrekë ju gjeti drek, milionerë ju zuri darka”.

Tash besoj se edhe ju e dini për kë po flet poeti.

Vërtët kënaqësi për njërëzit që nuk dallojnë vlerat.

Sot është e pamundur të ulesh e të pish një kafe me ndonjë mik, nga ata që shtrijnë dorën. Ka aq shumë të tillë sa që është e pamundur të mos hasish në ta për çdo herë që të ndodh të dalësh në rrugë. Apo se mos ndoshta shumica prej tyre e kanë biznes këtë?

Po ai që vërtët ka nëvojën ku? Ah po, atij i duhet të pres në radhë!

Për shumicën nga njerëzit sot shtëpi është vetëm për gjumë. Nëse dikush kërkon nga ai një shërbim, përgjigja dihet: “s’kam kohë”.

Thonë nga moskërkesat, sot sinqeritët prodhojnë shumë pak njerëzit. Prandaj sot jeta na ka mësuar aq mirë maskimin.

Dielli për të gjithë njësoj po nxeh, por dikë e ka nxirë e dikë e ka nxënë nën hije.

Apo mos se ndoshta ky është vendi më i përshtatshëm për disa?

Mjaft!

Po vërtet mjaft për sot.

Të flasim pak për nesër.

Nesër ditë e re, një fletë e re, një rrugë e re, e mbi të gjitha të gjithë ne jemi një ditë më të vjetër.

Vallë, ia vlenë të presish edhe një ditë tjetër?

Unë të jap përgjigje:

Po, ia vlenë ngase nga aty ku “këta” nuk mund të hyjnë e të kenë ndikimin e tyre, vjenë shpresa që jeta prodhon gjithnjë.

Dua

2010-06-12T17:42:00.000+03:00

Besnik JAHA

Dua të shoh

E s’jam e lirë të shikoj

Dua te dëgjoj

Por veshët m’I kanë mbyllur

Dua edhe të udhëtoj

E jam e mbyllur në kafaz

Dua dhe të mendoj

Por mendimet m’I burgosën

Dua të këndoj

Por gojën ma mbyllin me t’dy duart

Dua edhe të shkruaj

S’më lënë as laps, as letër

Po që se dua dhe të vuaj

S’më lënë, thonë vuajtja është e vjetër

E kur veten dua ta ruaj

S’më lënë, m’thonë kjo është e huaj

Dua shumë gjera

Por asnjë dëshirë s’m’plotësohet

Edhe po që se dua veten ta ruaj

Edhe kjo nuk më lejohet

Kur dua të lexoj

Librin nga dora ma kapin

Posa filloj të eci

Ma ndërpresin hapin

Dua, po vërtet dua

Po pse s’m’i plotësojnë dëshirat

Po a është ky vendi im apo thua …

A duhet t’i shijoj këtu të mirat?

Dua

2010-06-09T21:01:00.000+03:00

Ardita KAJTAZI

Edhe sot

Si dikur

Dua të këndoj,

Po të tjerët këngën ma ngatërrojn.

Edhe sot

Si dikur

Dua të hedh valle rreth botës.

Po sot bota po hedh valle rreth meje.

Edhe sot

Si dikur

Dua të jem.

Bota pa dashuri

2010-06-07T23:43:00.002+03:00

Hamdi NUHIJU

Shterpet çdo ndjenjë

Karshi bukurisë sate

Nën lëvozhgat e brengave

Oscilon kjo fjalë…

Bota e hidhur e mbytur në llomin e budallakisë

Kërkon rikthimin në epiqendër

Aty ku dashuria luan rolin e mirësisë

Dhe jo nxitjes për djallëzi…

Kjo botë e brendshme na ngjallë për së dyti

Mbi miliona fjalë të lumturisë

Më mbyte, të mbyta, botë vrasatare

E ideologjisë së mbrapshtë…

Palestina

2010-06-07T23:15:00.002+03:00

Amir IDRIZI

Vend i largët je Palestinë,

Prej atje të thërrasim ty me tekbir.

Palestinë je afër nesh

Vazhdimisht rrimë me shpresë,

Se një ditë do të jesh me ne.

Ëndërr të madhe kemi,

Palestinën të lirë ta kemi,

Së bashku me të të jemi

E në xhennet vendin ta kemi.

Fjalët e tij

2010-06-07T22:37:00.000+03:00

Hevzi ZEQIRI

U nisa detit me valë,

Për Zotin tim.

U nisa rrugës pa kthim,

Në vendin tim t’arrij.

Atje ku bien vëllezërit e mi;

Atje ku për çdo ditë,

Vajton i shkreti fëmi.

... ... ...

Prisja dallgët e larta,

Ja, erdhi bisha-njeri.

Barot dhe flakë vetjake,

Më shkoi mbi kokë.

Thash se mbeta në valët e detit

Për jetë e mot.

... ... ...

Çfarë më gjeti mua,

Që n’vend s’arrita!

Fytyrat vocërrake të fëmijëve bujarë,

N’mendje mu vërtitën.

... ... ...

Do t’doja t’shkoja unë,

Por shkoi fatlumi, vëllau im.

Çfarë ke o vëlla që s’lëviz?

A mos vallë je pishman!?

Ah, ah sikur të isha në vendin tënd.

... ... ...

Nga pas më ecën zëri i tij...

... zëri i tij:

“Çfarë ke që e ul kokën,

I shtrenjti vëllau im!?

Në mos isha unë,

Do të ishe ti.

A nuk do të ishe i lumtur!?

Unë jam nëpër qiej,

Po më bartin engjëjt.

I lyer me gjak,

Do ta takoj Zotin tim.

Ktheje kokën vëlla,

Në shtëpinë time qiell.

Në trupin tim të përgjakur,

Këtu nis liria.

Në mos qoftë Islami,

Më i ngrohtë se dielli,

S’kanë pse i duhen piklat e gjakut tim.

Mos tradhtoni

2010-06-06T18:08:00.000+03:00

Besnik JAHA

Një fjalë në qoftëse thua

Qëndroji prapa dhe mbaje

Qoftë dikujt tjetër a mua

Po s’e mbajte, më mirë shaje

Nëse i premton ndokujt

Një shërbim qoftë a një fjalë

Mos thuaj, borxh s’i kam kujt

Po po, ke borxh premtimin, o djalë

Po që se të kanë premtuar

Çfardo qoftë, s’ka rëndësi

E pas premtimit s’i kanë qëndruar

Kjo, po , është jobesnikëri

Në jetën tonë bashkëkohore

Sot për sot fjala nuk mbahet

S’shprehet asnjë diatëze, pos mohore

Vallë, miku ndryshe si shahet

Prandaj, o njerëz, zgjohuni

E mos tradhtoni me dëshirë

Të tradhtuar kur ishit kujtohuni

Vërtetë s’ju erdhi aspak mirë

Fjalën mbajeni, më dëgjoni

Se askush për ju s’e tha

Premtimin e dhënë zbatojeni

Për ju fjalë askush nuk dha

Kështu që kujdes kini

E mos vazhdoni me tradhti

Më mirë të qetë të jeni

S’janë të mira këto veti

S’mund të kërkoj drejtësi

2010-06-03T15:43:00.000+03:00

Besnik JAHA

Flas

Thërras

Pëlcas

E askush s’më dëgjon

Sillem posht e lart pa shkas

Mos dikush më ndihmon

E pres

Nuk vdes

Po mbes

Në këtë jetë plot vrerë

Pa arsye të kem shpresë

I gatshëm venat për t’i prerë

Por dëgjoj

Nuk shpejtoj

Veç mendoj

Se kjo botë është një përrallë

Ku Katallarit duhet t’i kërkoj

Të derdh lot dhe për mallë

Por rri

Pse, s’e di

Ujë s’pi

I etur shumë për drejtësi

Si për ujë një mullingji

Që ka ujë e s’mund t’pi

E kërkon

Se s’posedon

Një migrofon

Me të para botës të shprehet e flas

Për padrejtësitë që përjeton

E që e kanë lënë shumë pas

Nëse…

2010-06-03T15:36:00.000+03:00

Besnik JAHA

Nëse…

Nëse me ty të mos isha

Vallë ç’do të mendoje?

Nëse asgjë të mos kisha

Me mua do të jetoje?

Nëse të mos isha i pasur

Do të ishe me mua?

Nëse sytë të më kishin plasur

Do të më thoshe të dua?

Nëse do t’jetoja larg, diku

Do t’vije tek unë?

Nëse do të isha ashtu

Ç’do të bëje, ç’punë?

Nëse do t’mbetesha i përçmuar

Edhe ti do t’më përçmoje?

Nëse do të isha i harruar

Ti a do t’më harroje?

Nëse do të humbesha

Ti a do t’më kërkoje?

Nëse do t’isha askushi

Ti ku do të rrishe vallë?

Nëse, thjesht si kurrkushi

Do t’kishe për mua mallë?

Nëse do të isha i vdekur

Varrin do t’ma vizitoje?

Nëse i gjallë, i mekur

Çdo të mendoje?

Nëse do t’mishkoje n’sy

Ç’do të mendoje vallë

Nëse ti me mua – unë me ty

Rast i rrallë.?!

Nëse…

Mos rri ne heshtje

2010-06-03T15:20:00.000+03:00

Agim JAKUPI

Ku je qe nuk te shohe

Zeri yt nuk degjohet

Te shkruaj e nuk pergjigjesh

Me bene te mendoj

Mos heshte, thuama nje fjale

Thuama dhe fshehu perseri

Mos me bene te vuaj

Se kam vetem nje shpirt

Me mungon po te them

Sikur nuk e kupton

Nese do te verteten

Te dua, te dua si me pare.

Shoku i mirë

2010-06-02T17:58:00.000+03:00

Hamid FETAHU

Isha i vetëm, por nuk mbeta;

U shoqërova me shumë njerëz.

Nga të gjithë,

Asnjë mik nuk gjeta!

Mu desh pak kohë

Të kuptoj se kjo është e vërteta;

Por, iku koha e unë i vetëm mbeta.

Më pyesin: “Si jeton pa shoqëri?”.

U them: “Jam i verbër.

Pse s’më pyet a do sy?”

Të kërkosh shok të vërtetë

Ndalu e mendohu çfarë je vet.

Pastaj, ngre duart lart,

Kërko shok i cili ty të takon

Shoku i mirë lehtë-lehtë fitohet

Por vështirë mbahet.

Po deshe ta dish se çfarë shoku ke

Këtë gjë ta thotë puna e vetë.

Gjatë gjithë kohës që jeni shokë

Vallë, këshilluat njëri tjetrin:

Ç’është e drejtë,

Ç’është gabim?;

Apo thatë:

“Kjo është për stilin tim.”

Shoku nuk është i mirë kur ndihmë të ofron

Vetëm e vetëm atëherë kur i kërkon;

Por, të qorton atëherë kur nuk punon.

Një histori shoqërie

2010-06-02T16:49:00.000+03:00

Besnik JAHA

U tha u përfol, asgjë nuk ndodhi

Pritëm, shikuam, dikush filloi

Të shtangur kur e zeza dorën mbi ne hodhi

Disa mendonin se na këshilloi

Pas pak, pas shpine, për ne u përfol

Menduam, gjykuam, askush s’kundërshtoi

Vendimin e morën si të ishin mongol

Mendja nuk kërkonte, vendimin kuptoi

Heshti, qau, shokët i kërkonte

Buzëvarur, shpirtëthyer, në brengë zemra ishte

Në takim për fund, shokët përqafonte

Vetëm lot e vaj, në atë ditë kishte

Seç ma lagu faqen, loti shokut tim

S’më dëgjoi zemra, dhe ajo lotoi

E gjithë shoqëria, mbetet veç kujtim

Dhe këtë histori një shok ma tregoi

Kur qielli loton!

2010-06-02T16:33:00.000+03:00

Besnika JAHA

Ishin dit vere

I vetëm dola në treg

Dielli përcëllonte

Duke ecur rrugës dëgjova

Një plak plisbardhë me karrocë

Që rrëfente,

Do të bjerë shi

Thoshte ai

Pas pak,

U ktheva rrugës për shtëpi

E shi filloi të bjerë

Thoshte plaku i mjerë

Janë lotët e qiellit

Dhe të diellit

Kthimi

2010-05-29T21:23:00.000+03:00

Besnik JAHA

Sot u ktheva,

Në oborrin tim të harruar,

Të braktisur pa mëshirë na le,

Më thanë të gjithë.

I boshatisur,

Nga çdo krijesë apstrakte.

Oborri im,

I harruar.

Por, kujtimi më zgjoi e më tha,

Që jam dhe isha këtu.

Kisha ardhur i vetëm,

Me karavanin e kujtimeve pas.

Në dhomë më ofroi lodrat e lozonjarit.

Nën mollë më piku frutin në dorë.

Në ballkon më solli gjumin e ëmbël.

Nën cicërrimën e zogut më kujtoi,

Dashurinë rinore, për shumë vjet,

Përkëdheljet prindërore.

Dhe më tha,

Zgjohu…!

Zgjohu se tash këtu je.

O njeri!

2010-05-28T15:05:00.000+03:00

O njeri!
Kur ishe fëmijë 
Doje t’jesh i rritur.

E tash që u rrite
Deshiron serish të jesh fëmijë
Pse kurrë nuk di të kënaqesh
Ti o njeri.

Ardita Kajtazi

Morali

2010-05-25T23:26:00.002+03:00

Hevzi ZEQIRI

Jetë pa shpirtë është trëndafili i tharë,

Me rrënjën e etur për ujin: moral.

Jetë pa shije është pasuria pa fillim,

Pa themel të qëndrueshëm me gur morali.

Jetë pa aromë është shkëlqimi i syve,

I zhveshur nga petku i bukurisë.

Jetë e veshur me lule zambaku

Është bukuria njerëzore me këngën e bukurisë;

Në lulishtet e mëdha të qiejve

Me kurorën mbretërore të moralit të lartë.

Krenari mbi krenari është pasuria

Me shpatën e madhe të emëruar: fjalë;

Është maje shkëlqimi vepra burrërore

Kur në brendi ka të bukurin moral.

SHUMË PAK I GJERË , SHUMË PAK I GJATË

2010-05-25T18:44:00.000+03:00

Jashar GASHI

Shumë pak i gjerë

prej krahut në krah.

I gjatë prej këmbëve

deri pak mbi ballë.

Një vend ku më pret

që ta kthej atë që hua e kam.

I thellë deri në bel,

Në brendësi shumë i errët

Trupin toka ma gëlltit,

Shpirti më kthehet

prej nga ka ardhur.

E imja nuk mbeti asgjë.

Jam ndarë në dysh,

Trupi në tokë, shpirti në qiell

E Veprat në libër.

Në Ditën e Gjykimit e shoh

se çfarë kam mbjellë.

A kam për të korrur sukses

apo i humbur në humnerë?!

ISLAMI I GJERË SA GJITHËSIA PA SKAJ

2010-05-25T18:39:00.000+03:00

Jashar GASHI

Islami i gjerë sa gjithësia pa skaj,

Kurani anije kozmike që më ndriçon

Nëpër jetë të errët me dritën e saj.

Islami deti i thellë, pafund,

Kurani anije lundruese

Nëndetëse dhe mbi të

Islami ka një stacion por nuk ka fund.

Kurani anije bartëse e shpirtit tim

Që më bën dritë gjatë rrugës për amshim.

Islami rrugë e drejtë dhe e gjatë

Vetëm me një stacion

Ku shpirti ndalet dhe përgjithmonë qëndron.

Kush jeni ju???

2010-05-24T18:57:00.000+03:00

Bardha KQIKU

Kush jeni ju që më mësoni se si të flas,kur unë flas me fjalët e Krijuesit.

Kush jeni ju që më mësoni se si të jetoj,kur jetesën ma mësoi I Plotfuqishmi

Kush jeni ju që më tregoni se qfarë të ndjekë,kur rrugën që duhet trasuar tash e kam gjetur.

Kush?

Kush jeni ju që shkaktoni plag tek unë,kur të drejtën e jetës e kam qysh në ezel.

Kush jeni ju që më detyroni ta mohoj Krijuesin që gjithqka krijoi.

Prap pyes kush?

Kush jeni ju që më detyroni të harroj se kush jam,ta maskoj vetën e jetën.

Kush jeni ju që më bëni të dyshojë,si u krijua bota dhe qka ndryshojë.

Përsëri pyes se kush?

Kush jeni ju që vendosni ligje ne tokë,kur një ligj ekziston dhe do jetë gjithmonë.

Kush jeni ju që nga ajo në të cilën ecni u krijuat,në të do ktheheni do si do mbaruat.

Kush?

Kush jeni ju që më impononi gjëra,kur zemrën time drejton I Vetmi Madhështori.

Kush jeni ju që ma modeloni veshjen,kur veshja ime modelon qdo veshje tjetër.

A thua kush?

Rinia

2010-05-19T16:30:00.000+03:00

Bardha KQIKU

Përmbajtja e poezisë:: Si mund të jetojm nën hije kur ne jemi drita?

Këtë pyetje shumë shpesh ia bëj vehtës.

E mendoj gjatë,nëse ne jemi drita,atëherë pse nuk mbizotrojm mbi errësirën e mjegullur?!

Duhet tua ofrojm dhe të tjerëve njohjen e përzierjes së ngjyrave,e këtë mund ta arrijm nëse ata e shohin dritën që ngado sillet e mbështillet.

U vije përrreth,ngacmon pak shikimin ,mirëpo prap ikën.

Ndoshta kemi frik,apo jo,mund të mos ia dimë vlerën dritës sonë.

Ky është ndoshta shkaku pse të tjerët s’mund të na shohin me syrin e vërtet.

Po vall si mund të shohim pa dritën?!

Ajo është udhrrëfyesja e ardhmëris.

Më falni ,më mirë të themi ardhmëria vet.

Në shoqërin njerëzore drita gjithmonë ka përfaqësuar të mirën,ndërsa errësira shfaqë negativitet,ngecje.

Ndjejë se ne mund të jemi një forcë e madhe dominuese.

Mund tu’a ndryshojm kahjen gjërave.

E di thellë brenda shpirtit se do ia dalim,mirëpo më duket se diqka na mungon,e që është element i domosdoshëm,besimi.

E mendojm dështimin ende pa filluar ta hedhim hapin e parë drejt një pune.

Por prap shpresa nuk më humb,e di që ne mundemi.

Të punosh shumë për pak,them se ia vlen sepse kupton vlerën e punës.

Ndonjëherë flas shumë,por une jam në mesin tuaj,ne jemi rinia.

Ajo që juve ju proekupon edhe mua më dhemb,jemi një trup,e kur ndonjë pjes e tij sëmuret të gjitha gjymtyrët tjera e përjetojnë vuajtjen.

Ju drejtohem juve me gjuhën e fjalëve,ndriqoni si yje shkëlqyes,dhuroni dritën tuaj në këmbim të përfillshmëris.

PSE?

2010-05-14T23:57:00.000+03:00

Ardita KAJTAZI

Pse të tjerët

kaq shpesh i vlerësojmë?

E veten?

Gati kurrë se shiqojmë

Dhe kur e shiqojmë

Veq e lavdërojmë.

Pse?

Jo vetem bardh e zi!

2010-05-12T00:50:00.001+03:00

Ismet AHMETAJ

I fshehur ne erresiren e pafund…

E sheh vetveten por jo erresiren!

Ne drejtim te nje horizonti te pa

njohur..

Se c’kerkon !?

I guximshem vazhdon pa humbur shpresen…

Ne labirinthet e panumerta ecen pa ndaluar..

Ne kerkim te nje drite…

Erresira e pameshirshme te mposht..

Te verbon !

I pamundur te njohesh driten …

Mjaftohesh me erresiren!

Perhimtazi nje rreze drite …

Te afrohet me ngulm

E bardhesia e saj mposht erresiren

E ti dalengadale zgjohesh!

Jo nuk e ka fajin drita

Pse ti largohesh prej saj

Pse ke humbur dallimin..

E vleren nuk ja njeh!

Kur do te kthehesh..

Nga erresira ne drite?

Te njohesh vetveten

Jo vetem bardh e zi !

Di-kur

2010-05-12T00:10:00.000+03:00

Besni JAHA

Dikur bota kishte ngjyra

Sa bukur ishte atëher

Dikur puna kish’ detyra

Ah sa jetë me vlerë

Dikur kisha buzëqeshje

Sa fytyrë engjëllore

Dikur kisha të mirë veshje

E sot kam jetë skamnore

Dikur ti më rrije pranë

Sa larg iku ajo jetë

Dikur jo, po sot ti qanë

Si për laps një fletë

Dikur unë të prisja ty

Sa i shkurt ishte takimi

Dikur lot s’të shihej n’sy

Sot s’t’hiqet pikëllimi

Dikur, po vërtetë dikur

Sa herë veten kështu torturoj

Dikur do t’jetoja dhe mbi gurë

Po sot s’mund t’jetoj

Dikur kisha vend për fjalë

Po sot nuk kam dot

Dikur isha veq një djalë

Që s’jetoja kot

Dikur kisha vend për gjumë

Po sot ma zaptuan

Dikur lirshëm peshkoja n’lum

Po sot ma ndaluan

Dikur, po dikur vërtet

Kisha jetë të mirë

Dikur kisha të mirë jetë

Po sot kam t’pështirë

Ja si jemi ne

2010-05-12T00:07:00.000+03:00

Besnik JAHA

Si jemi ne sot, dikush le t’ma thotë

Ne sot jemi trima, jo rrallë dhe viktima

Ne sot jemi burra, si shiu me turra

Ne sot jemi dijetarë, si të paparë

Sot jemi dhe yje, si lisat ndër pyje

Ah si jemi sot, dikush le t’ma thotë

Mos jemi si gra, të na kap bela

Mos jemi si femra, krijesë me shumë emra

Mos jemi mbretër, me para ndër shtretër

Apo mos të dlirë, gjithë trupin të mpirë

Po si jemi ne sot, dikush le t’ma thotë

A jemi si mbreti, që pa asgjë mbeti

A jemi dinak apo frikacak

A jemi të ditur, kaq shpejt papritur

Apo mos të ndjeshem, si model të hjeshëm

Vallë si jemi sot, dikush të ma thotë

Mos jemi të pasur, pasuri pa hasur

Mos jemi vulgarë, kjo është një e sharë

Mos pra jemi skllevër, anglisht i thonë “never”

Po vallë pra si jemi, kur duart bosh kemi

Oh si jam unë sot dikush le t’ma thotë

A jam president, apo disident

A jam ararë, pa farë në hambarë

A jam pasanik, apo jam fisnik

Apo mos pishtar i shuar më parë

Uh si jemi sot ka dikush të ma thotë

A jemi të mirë, sa një mall i lirë

A jemi të ndershëm, si nomad të etshëm

A jemi të ditur, si foshnje e rritur

A kemi pushtet si në këtë shtet

Ja si jemi sot, si syri pa lot

Jam si kandil, pa asnjë fitil

Jemi dhe si dita kur i mungon drita

Kështu jemi ne, si dija pa fe

Pra jemi kritikues, më shumë mashtrues

Jemi agresi edhe kreativ

Edhe mikpritës edhe bukëqitës

Edhe kurreshtar edhe harrestar

Në botë nuk njihet e tillë farë

Gota e zbrazur

2010-05-11T21:18:00.002+03:00

Hamdi Nuhiju

Etja ndërtohet nga muret e brendshme
Të fasadimit të jetës
Dhe mbi eliksir bota na vështron
Me vizatimet e panumërta të emrit tënd…

Një gotë e zbrazur nga vetmia
E hedhur në horizontin e vdekjes
Pres para dyerve tua
Me lotët e fjalës të dua….

Lodhem rrugëve të fjalës
Në kërkim të metaforës si i marrë
Asnjëherë nuk vdiqa duke të dashur

Do të jetoj me gotën e zbrazur
Me zemrën e mbushur me iman
Dhe me ty mbështjellësi i dashurisë sime…

Shoku im

2010-05-10T17:33:00.000+03:00

Besnik JAHA

Ende rreshtimi pa filluar

Loti i nxehtë veç më pikonte

Shpirti i dlirë duke ngashëruar

Se nga shkolla sot do t’shkonte

Lotët pikë më pikë të gjithë pikonim

E fjalën Lamtumirë dot s’e shqiptoja

Njëri – tjetrin teksa përqafonim

Dënesje thellë nga shpirti lëshoja

Lamtumirë shoku im, t’i them s’kisha mundësi

Sepse shpirti brenda lot më pikoi

Ma bëj hallall i thashë me vështirësi

Por, dhe shoku fjalë nuk shqiptoi

Dënesi e lot pikoi pa frenuar

E rrugës më pas i vetëm vazhdoi

Kurrë ty shkollë s’kam për t’harruar

Nga larg zëshëm m’u duk se shqiptoi

O shoqëri, me zë pikëllueshëm kërkoi

Mos më harroni se jeta s’më pret

Më pas ashtu rrugës vazhdoi

Se mendja për këtë vend gjithnjë do ta vret

Për vartën e diturisë, për shkollën

Ku ëmbëlsinë e jetës im shok shijoi

Si atij dhe mua në zemër dashurinë ma mbollën

Kurrë s’do ta harroj, edhe pse nga këtu shkoi

(Shokut tim E. Krasniqi)

Kthimi

2010-05-09T14:39:00.003+03:00

Besnika JAHA

Sot u ktheva,
Në oborrin tim të harruar,
Të braktisur pa mëshirë na le,
Më thanë të gjithë.

I boshatisur,

Nga çdo krijesë apstrakte.

Oborri im,

I harruar.

Por, kujtimi më zgjoi e më tha,

Që jam dhe isha këtu.

Kisha ardhur i vetëm,

Me karavanin e kujtimeve pas.

Në dhomë më ofroi lodrat e lozonjarit.

Nën mollë më piku frutin në dorë.

Në ballkon më solli gjumin e ëmbël.

Nën cicërrimën e zogut më kujtoi,

Dashurinë rinore, për shumë vjet,

Përkëdheljet prindërore.

Dhe më tha,

Zgjohu…!

Zgjohu se tash këtu je.

Mendoj

2010-05-09T14:38:00.000+03:00

Besnik JAHA

Në dhomën time kur qëndroj

Netëve të gjata pa gjumë

Mendimeve të gjera udhëtoj

Si mbi lumë

Mendoj për jetën që kam

E për atë që mund t’kisha

Kthehem e shikoj si jam

Si mund t’isha

Mendoj dhe për jetën e shkuar

Askund s’ndalem – s’kam arsye

Ajo jetë e pakushtuar

Si ndër yje

Mendoj edhe për ty, o nënë

Që më ke fytyrë engjellore

Pa ty – si natë pa hënë

Si jetë mortore

Mendoj dhe për ty, o at

Që bir të zemrës më pate

Eh…, si na ndau ky fat

Si janë këto fate

Dhe për ty o vëlla mendoj

Që të kam krah në jetë

Pa ty s’kam pse jetoj

Si pemë pa fletë

E për ty o ime motër

Mendoj për çdo ditë të jetës sime

Si u rritëm sbashku në votër

Si n’vaj e gëzime

Mendoj edhe për ty, o vashë

Edhe për jetën tonë që shkuam

Si u ndamë – asgjë s’të thashë

Si u bashkuam

Eh, mendoj dhe për shoqërinë

Dhe për ata që sot s’i kam

Me ata që mora diturinë

Si sot që kam

Mendoj e mendoj kështu

Pareshtur s’ndalem së menduari

Herë mendoj kështu e herë ashtu

Si i punësuari

E pas mendimit nuk ndaloj

Po e marr lapsin pa përtesë

Vargje njëpasnjë shënoj

Si për shkresë

I vazhdoj gjersa të m’mpihen

Duart e gishtërinjtë e mi

Mendoj, mendimet në vargje shkrihen

Si për çudi

Babi

2010-05-06T21:19:00.000+03:00

Dafina FAZLIU

Je si yll qe nriqon

Je engjell qe me mbron

Je diell qe kurr nuk perendon

Je i shenjet baba

Pse me le nuk jeton më

Pse baba është shkruar kështu

Që në jet ti te mos jesh më

Te vetmuar pa ty jetojm

E në zemrat tona gjithmonë

Do të kujtojm

Meditoj

2010-05-06T21:14:00.000+03:00

Bardha KQIKU

S’di nga ti’a filloj

Gjuha s’më ndalet

E dora vazhdimisht

Shkruan.

S’ka fjalë që mund ta përshkruaj qenjën Tënde

S’ka gjuhë që mund ta përkthej bukurin Tënde.

Sa do që libra shflejtoj

Fjalor në raste të ndryshme përdorë

Nuk më mjaftojn fjalët që dua ti them.

Zemra rrah aq shumë

Sa që vëndoj dorën në gjoks

Dhe mundohem ta shtrëngoj

Mundohem ta mbaj brenda

Nga frika se mund të më dal jasht.

Sytë nxjerrin lotë

Nga dëshira e madhe për ti treguar botës

Se Ti je Një

Rrugëtoj me mendjen time horizontet e largëta

Thellësit e deteve,

margaritarët në brendësi të oqeaneve

Arrij tek galaktikat e pa numërta

Prek shkretetira të mahnitshme

Përjetoj gjithçka brenda vetës sime.

Duke ndjer Madhështin Tënde

Duke u kënaqur me Lartmadhërin Tënde

Kështu kthehem prap në trupin tim kompleksiv

Logjikoj çdo imtësi

Studioj çdo detaj që përbën vetën time

Prap them si mund të mos besoj njeriu?!

I cili u pajis me mendje të logjikoj.

Si mund ta mohoj diçka që gjithçka në natyrë arrin ta besoj.

Mbush dhe njëherë fort mushkërit me ajër

Ah…ç’lehtësi ndjej kur thith oksigjen

A thua nuk meriton falenderim Ai që në çdo moment mund të ta marr këtë mundësi?!

Por çka?

Ai të jep mundësi të panumërta

Pa kërkuar kompenzim

Por ti prap mbetesh kokëfort duke mos dashur përmisim.

Si mund ti’a mohosh zemrës dashurin për Të?

Si mund ti’a mohosh shpirtit nevojën për Të?

Si mund ti thuash natyrshmëris tënde mohoje Atë?

Por nuk quditem

Jo nuk habitem

Fjalët e Zotit kujtoj:

“...Ata kanë zemra por me to nuk kuptoj,ata kanë sy por me ta nuk shohin,ata kanë vesh por me ta nuk dëgjojnë...” (179-El-A’raf).

Fjalë eliksiri-dashuria

2010-05-05T19:09:00.000+03:00

Hamdi NUHIJU

Nga lindja e në lindje

Bota zhduket nën hijen tënde

Nga kacavidhet e ëmbla

Magjepsem!

Sikur problemet të renditeshin një ndër një

E të pija nga ujëvara e dashurisë tënde

Pika eliksiri që më shndërrojnë në Mexhnun

E sikur të mos isha, Lejla nuk do të ishte Lejla

Kështu mendoi Nizami e Fuzuliu

Kështu u frymëzua Oksidenti tek Orienti

Në gravurat e legjendave emrat e dyve vlojnë

Por, Jusuf e Zylehja shpirti kërkon…

Mos e mendo mëkatin e Zylejhas!

Por jeto nën ëndrrën e Jusufit

Unë i frikësohem Allahut tim,

Prandaj jetoj për ty o hallalli im…

Të pres nën hijen e pemës së ëndrrës

2010-05-05T19:00:00.000+03:00

Ermal XHELO