VDEKJE

Xheladin HAMZA

Vdekje...
Qetësi e rëndë
Heshtje...

Dielli ngadalë ik
Ngjyrat e jetës zbehen
Muzgu lehtas lëshohet
Dhe toka hesht...

Nën hapat e rëndë
Të vdekjes
Gjethet vajtojnë
Pa lot...

Shpirti i shoqëruar me engjëjt
Trupin e vet të mbështjellur
Me qefinë të bardhë si bora
Shikon...

Vdekje...
Qetësi e rëndë
Heshtje...

VDEKJE

Lexoje te plote...

Do te bahem...

Emine MALIQI

Ylber mbi lumin tand do té bahem,

dorè zgjatur kah qjelli yjet do ti pèrkèdhel,

Gjethet e vjeshtés i mblodha per shtrojè,

zjarrin e ndezur do ta mbaj!

Me lotèt e Hanes mekatetè do i pastroj!

Do te bahem...

Lexoje te plote...

Falma dashurinë!

Dashuruia ime është e flaktë,
Unë në zemër kam diçka të zjarrtë!
S’di edhe sa vjet unë do të rroj,
Që të kem afër e mos të përqafoj.
Zemra ime është lënduar,
Shpirti im është lënguar,
Të paktën të t’përqafoj në ëndërr.

Nganjëherë shëtis nëpër qytet,
Me shumë ëndje i shikoj yjet,
Sikur t’ishin sytë e tu,
Vetëm mua duke më shikuar,
I frikohem zgjidhjes së gabuar.

Zjarri në zemër tashmë veç po rritet,
Ndjenjat në rrugë më nxjerrin për shëtitje,
Do të pëlcasë e do të më vret,
E ti do të mbetesh vetë
Pa një dashuri e pashterrshme!

Po të lutem të më bëhesh truprojë,
Të më ruash mos ta humbi zemrën,
I vetëm rrugëve të mos shëtitem,
E kur të kthehëm për të pushuar,
Në shtrat mos të jem vetëm.

Falma dashurinë shumë të shtrenjtë,
S’do ta harroj për shumë jetë.
Eja mua më përqafo,
Mos më lër të derdhi lot,
Lutem që të jesh me mua vite e mote!

Hevzi ZEQIRI

Falma dashurinë!

Lexoje te plote...

Era e Diellit

Me erën që fryn sjell begatinë,

Sjell udhëzimin dhe mirësinë,

Aroma yte shumë e mirë,

Zbrit dy skajet e botës t’i takojmë.

Oj krijesë e bekuar,

Lute Krijuesin tënd,

Se freskia yte na ka munguar,

Me gëzim eja në këtë vënd.

Nëse prek n’at vend t’bekuar,

Me padurim po të presim,

Sill bekimin e çmuar,

Dhuratat e tua i mirëpresim.

Ndihmove mbretin e krijesave,

Atë i cili komunikoi,

Që gjallesat shumë i çmoi.

Fjalën Hyjnore e respektoi.

Si bariu që ruan kopenë,

Mbron atdheun dhe lirinë,

Me dritë t’shkëlqyer edhe fenë,

Shohim miqtë dhe drejtësinë.

Moj erë e diellit eja pranë,

T’lusim Zotin dhe t’fitojmë,

Selam dritës së mbretërisë,

Drejt vulës së pejgamberisë.

Allahume Sali ala sejidina Muhamedin Nebiji lumiji ve ala alihi ve sahbihi ve selim

Shefqet BAFTJARI

Era e Diellit

Lexoje te plote...

Mbulesa

I thonë asaj “ Oh vajza e gjorë, e din sa e bukur je
Fatkeqësisht, po mbulon bukurin tënde”.
Ajo vetëm buzëqeshi dhe me krenari u përgjigj
“ Këtë bukuri që kamë është vetëm një pjesë e imja

Këtë trup që kamë, ska drejtë ta shohë I huaji
Mbulesën që po mbajë,pasqyron moralin tim
Feja është më me rëndësi,
A nuk do të pajtoheni me këtë mendim

I thonë asaj ,
“ A nuk e din se ky është perëndim dhe je e lire
Nuk duhet të ndihesh e nënçmuar
Për gjinin tënde e turpëruar

Ajo vetëm lëkundi kokën dhe me bindje u thotë
A shikoni gazetat e revistat fare
Dhe njerëzit e mbuluar pas gënjeshtrës
dhe buzëqeshjes gënjeshtare

Veshja e tyre dhe fundat e shkurtë
nuk janë për mua
Ju këtë e quani liri,
kurse unë anarki

Kjo mbulesë shenjë besimi
Është feja ime , simboli im
E tërë bota le ta sheh
Thjeshtë është pjesë e veshjes,
që më ruan krenarin dhe moralin tim

E Ju Largoni mbulesën nga zemrat tuaja
Që ta shihni më mire të drejtën
Tërhiqni perden nga sytë tuaj
Ballafaqohuni me të vërtetën.

Adnan AMETI

Mbulesa

Lexoje te plote...

Thashë t'u them

Vapë e madhe, akullnajat shkrihen.
Fytyra të zbehta, mendje të turbullta.
Lakuriqësi dhe zullum në të katër anët!
Shumicës u kanë dështuar planet.

Gra, pallate, tryeza të begatshme!
Epsh, dëfrim, teknologji dhe injorancë!
Plot rrugica dhe vetëm një rrugë!
Dy stacione dhe një hekurudhë!

Vetëm një zë dhe urdhëri zbatohet!
Vetëm një moment dhe çdo gjë asgjësohet!
Atë ditë vlejnë vetëm ligjet e ligjvënësit!
Në njërën anë huritë, në tjetrën Maliku po pret!

Të gjith robër, vetëm Një Sundues Absolut!
Të gjith fajtor, vetëm Një Gjykatës Suprem!
Oratorët memecë, shpifësit të shurdhër!
Heshtja vazhdon, Israfili pret urdhërin!

Librat jepen, peshojat vendosen!
Buzët thahen, zemrat shtangen.
Sunduesi jep shpërblime dhe cakton dënime!
Të gjith të kënaqur por pak të lumtur!

Për këtë vallë a s’keni menduar!?
JETONI PËR TË VDEKUR,
VDISNI PËR TË JETUAR.

Zejni MAZLLAMI

Thashë t'u them

Lexoje te plote...

Ashtu është

Atëherë kur u bë synim

Që të nisemi për shpëtim

Erdhi shprehja dyluftim

Që të pastroj shpirtin tim

Doli në shesh ajo që s’dihej

Që në zemër shumë her vihej

Po rëndon e po kërkon

Atë që ti se dëshiron

Ka pas trim më me nam

Që të vërtetën e kanë thanë

Nga armiku s’kan pas frikë

Edhe sikur ta rrejpshin me thikë

O armiku rrugë ka ndërruar

Kur Omerin ka takuar

Ky burrë i madh e ky trim

Do të ketë shumë shpërblim

Mos u dorëzo o besimtarë

Se ndihma e Allahut ka me ardhë

Hyn edhe ti në këtë rradhë

E do të jesh faqebardhë

Për një shpërblim të pandërprerë

Ja Allahu të ka ba nderë

S’të ka hudhë në humnerë

Por të ka bërë njeri me vlerë

Falenderoje Allahun për begatimin

Dhe te Ai kërko shpërblimin

Te melekët të ka lavdëruar

Dhe me xhennet të ka graduar

Valbon RUSHITI

Ashtu është

Lexoje te plote...

Gjeje veten!!!

Dhe kur koha fluturon,
Mos mendo se je në humbje.
Shikoje veten se ku je më i mirë,
Për ta ndalur atë që s’e dëshiron.
Kështu duke punuar më këtë ide
I tregon botës se je inovator!

Hevzi ZEQIRI

Gjeje veten!!!

Lexoje te plote...

Në Evropë

Zeri yt po më bën dritë
Sikur t’ishte yll qiellor
Dhe pse larg po t’i dëgjoj
Valët e zërit në telefon

Brigjeve të burrërisë
Vazhdimisht unë po udhëtoj
Duke dashur t’imes dashuri
Ekzistencë t’i siguroj

Në Europën shumë të vjetër
Duke bredhë duke kujtuar
Nuk mendoj për asgjë tjetër
Fëmijët si je duke i edukuar

A thirrin ndonjëherë baba
A e mbajnë mend fytyrën time
I thuaj se baba është larg
O e shtrenjta dashuria ime

Duke bredhë e duke punuar
Me zemër unë po notoj
Në hapsirën shumë qiellore
Duke dashur të t’takoj

Shpesh herë më hidhet mendja
T’u shpall luftë e t’i asgjësoj
Armiqve që s’u punon zemra
Që s’më lënë të t’takoj

Hevzi ZEQIRI

Në Evropë

Lexoje te plote...

Libri në raft

Në raftet e librave shiqon një njeri
Shiqon me ëndje një të trashë libër
Pyet veten athua se ç’libër është
Aq i trashë me ç’informata
Vjen tjetri e përshëndet me selam
Zgjat dorën në dhe merr atë, plot margaritar
Fillon ta lexojë me melankoli
Shëndrit dhoma e shëndrit zemra
Pastaj pyet se ç’është kjo gjë
I thot është libri që nuk ka të fshehta
Libër për të cilin gjithëkush ka nevojë
Shkencëtarë e bari kush di të jetojë
Është Kur’ani pa të cilin dritë nuk ka!
Pa të zemra të ndalet e njerthi të thahet.

Hevzi ZEQIRI

Libri në raft

Lexoje te plote...