Qoftë edhe me vargje të poezisë  

Posted

Qoftë edhe me vargje të poezisë




Dhibjen të cilën e dëgjon …është Jeta
Jeta është si lulja në verë
Kur e ujit ajo lulëzon
E thahet kur largohesh e lëshon

Tragjedit ndodhin
Është caktim I All-llahut
E çka? të ndalesh !
Ti ngresh duart
Jo!
Me vështirsit duhet të përballesh
Sepse je I gjallë

E dhimbjen që ke…Ajo është jeta…
Turbulenca dhe frika
Të përkujtojnë se dikund
Ka diçka më mire
Për atë ja vlenë të luftosh
Të mirën ta kërkosh
Se koha gjithçka fshinë
Stë lejon gjat të mendosh

I kapërdinë të gjitha
Në fund mbetesh në terr
Dhe në atë terrin
Dikë tjetër e ndin
Prap zhduket dikund
Ti mundohesh por
se gjen më dot askund.

E din për atë thonë
Mjerisht
Nuk I njohim momentet me vlerë
Që na ndodhin në këtë jetë të brishtë

Rritemi të knaqur me idetë
Gjërat apo njerëzit
Dhe I marrim në pjatë
Të bluara e të gatuara
Dhe kjo është ashtu
Deri sa gjërat nuk mbërrin
E të ikin nga dora
E bëhen të harruara

Atëherë e kupton se ke qenë gabim
Kjo fort të mundon
Kupton se për to ke shumë nevojë
Dhe sa fort I dëshiron

Kohë pas kohe
Njerëzit mbikalojnë veten
Ndonjëherë befasohen
E ndonjëherë edhe gjunjëzohen

Jeta… pra është e çuditshme
Të shtrëngon
Por nëse I hap sytë
Gjenë shpresë ti përballesh
Dhimbjes e mërzisë
Qoftë edhe me vargje të poezisë


Adnan Ameti

0 Komentet

Vetëm nga Ty ,Zoti Im  

Posted



Flamuj,ninulla
shami të përgjakura
në klithjet e shembura
mallkova robërinë
në dushkun qelibar
pikoi një lot
po si bilbil
në ndërgjegjen e plagës
kërkoj ndihmë
vetëm nga Ty
Zoti Im


Sejhane MEHMETI

0 Komentet

Mëkati  

Posted


Mëkati i përsëritur
shkopin verbëroj
unin narcist
s`mbeti amore
s`lozja me shpirtin
në përditshmëri
dhembshuri pa fund
mbështolli trupin
gjithësinë,
cdo gjë


Sejhane MEHMETI

0 Komentet

DUAJA E FAKIRIT !!!  

Posted


SHEJH Jusuf KARDAVI


O Zot, Ty që të nënshtrohen fytyra dhe raca
Ty që ke nënshtruar gjallesa e masa
Ballin tim për Ty e vë në tokë
Ti e meriton e askush tjetër në këto botë.

Duart e mia drejt teje zgjaten
Me ankth e përmallim
O Zoti im !
Mirësitë e tua kërkoj


Unë jam ai që Ti më njeh më mirë
Gjynahembyturi tek Ti kërkoj mëshirë.
Eh sa kohë kam kaluar
Larg Teje duke e tepruar.

Si djalë, Netët e gjata i torturoja,
i pagjumë i sfidoja, e lodroja
Megjithëse kisha pranë meje
Adhurues që natën e bënin ditë
Asnjëherë nuk arrita
Ta kuptoj ku i gjenin fuqitë

Vetës asnjëherë
Nuk i kam vënë fre
E viktimë e saj kam rënë
Sot jam bërë pre

Edhe kur ndonjëherë
Kuranin lexoja
Ajetet që malet
Dot nuk i mbanin
Por unë fakiri nuk i kuptoja.

Zemër moj
Çfarë stralli je?
Të flet Krijuesi
E ti nuk e ndjen?

Shokët e mi
Tash më kanë kaluar
Allahun e kanë njohur
Sot shumë lart
Kanë fluturuar.

O Zoti im !
Mëshirën Tënde
Derdh mbi mua !

Unë fakiri
Në derë të kam ardhur
Flokët shkapërderdhur
Këmbët zbathur

Zemër vrarë
Nga kjo botë i lodhur
Merrmë!
Mos më lër
Të harruar!

Unë jam i mashtruari
Me dhuntitë që më dhe.
Ti je Madhështori
Sa Falës që je!

Kështu jemi ne
Fakiri dhe beu
I keqi dhe i miri
Të krijuar nga dheu.

O Zot, sikur Ti
Mos më mëshirosh,
Të më drejtosh
Të më ndihmosh
I humbur jam fakiri
S`më bën dobi
As argjendi
As floriri.

Muskujt e fortë
Krimbat do të ushqejnë
Tokën do të plehëroj
Po shpirti i shkretë ku do më ndalojë?

Ah sikur o Zot
Drejt Teje të më ngjitet
Mos atje poshte
Prejt Teje mos më braktiset.

Kjo botë mashtruese
S`është faji i saj
Më është nënshtruar
Inat pse ti mbaj?

Zjarri, liqenj të dallgëzuar
Nga këtu ku jemi
Na ngjan
Me bukuri praruar

Parajsa, lulishta e kënaqësisë
Kur jemi këtu
Vështirë e larg na duket
O vetja ime
Mbi të është Zoti i gjithësisë.

Rrugën e mora
Malet e vetes i kaplova
U rrëzova !
Por prapë po ngrihem
Zot ti më jep fuqi
E unë rrugën
Përsëri vazhdova.

E di se do të arrij
Zoti im nuk kam dyshim
I dobët jam
Por Ty të kam në ndihmë

O Krijues!
O Mëshirues!
O Mëkatfalës!
O Ndihmues!

O Zoti im !
Nëse në hak kam hyrë
Ti borxhin ma shkarko
Mua fakirin mos më harro.


Zoti im !
Derë tjetër
Veç Mëshirës Tënde
Nuk kam!

Frikësohem, dridhohem
Gjynahet pas më ndjekin.
Hapma derën!
Ato do më djegin.

Nuk kam asgjë
Për të të ofruar
Veç lotët e nxehtë
Të zemrës së frikësuar.

Ti je afër Meje
Ti më ke kuptuar

Askush se ka bërë
Askush nuk mundej
Nga pesha që kam marrë
Për të më shpetuar.

Marrë nga Vellimi poetik i Shejh Jusuf El Kardavit “Frymëzim dhe freski” F/114

Shqipëroi: Eduart Thartori



0 Komentet

Ti je vetëm Një  

Posted


Ti je më pranë njeriut
Se sa njeriu pran teje
Dëshmoj me veshët e mi ja:
Ende askend s’dëgjova
Nga të dobtit e të fortit
Në lutje t’emrojnë me Ju.

Nga çdo lloj numërimi
Ti je vetëm Nji
Dhe për T’krahasuar
Ska shkas as dëshmi

Natyrën se le kokë më vete
Rendin ia ke caktuar
E në tokë kujdestarë
Mua më ke emëruar

Që mos të mbetem në injorancë
Librin ma dhurove
Më urdhërove të lexoj
N’emrin tend un të mësoj
Se je fillimi dhe mbarimi I çdo gjëje
Me mendje t’shëndosh të pranoj
Për çdo gjë tkrijuar
Ndërgjegje më ke dhënë secilën dhunti
Në mendje me nxënë

Adnan AMETI

0 Komentet

...ATA JANË TË GJALLË...  

Posted


Milazim MUSTAFA


Shiu freskon tokën
Loti freskon mërzinë e nënës
Rihap varrën e pashëruar
Vret dhimbjen, ringjall shpresën
Përkujtomë marrin e botës së “civilizuar”
Përkujtojmë humbjen e përgjithshme të njerëzimit
Ditën e mërzisë dhe përkujtimit
Qetësinë e gjetur të shehidave
Jeta ngritet mbi Srebrenicë nën zërin e hafizave
Dhe krenarinë e trupave të paprishur
Mbi përkujtimin e fëmijëve për baballarët që nuk i panë
Mbi sabrin e nënave që lindin shpresën...
Xhemati vendos trëndafila të freskët mbi varre
Ashtu siç është i freskët kujtimi për shehidat e rënë
Ashtu siç është e freskët vetëdija
për nderin dhe krenarinë që lindi nga gjaku i tyre


(Poezi me rastin e 14 vjetorit të masakrës së Srebrenicës)
11 korrik 2009

0 Komentet

Në Ty jam i sigurt  

Posted


Asgjë pa dëshirë
Nuk më imponove
Por prap pa dhuntin tënde
As lapsin s'di ta mbaj në dorë
Prandaj në Ty jam i sigurt
Se je vetëm Një Allah xh.sh.
I pakrahasueshëm
Në krijimtarinë hyjnore
Dhe besimi im aty
Nuk ka aspak dyshim!

Adnan AMETI

0 Komentet

Tradhtarët  

Posted


Janë të betuar armikut ti shërbejn,
Po dhe vendi të kallët flakë,
Asgjë nuk kursejnë,
Popullin të ulin në gjakë,

Kur ndodhë Lirija,
Jo, tradhtarët nuk gëzohen,
Të mbuluar nga tradhtija,
Armikut i betohen,

Edhe pse okupatori i flliqët iku,
E u kthy në shtëpi të vetë,
Por, siq vepron armiku,
Në Kosovë i la klyshët,
te ushtruar me vjetë,

Klyshët tradhtarë si qyqe,
Kan infiltëruar poltronët ,
Që ne vendet kyqe
Të vendojn, pionët

Dukë u thirrë në demokraci,
Vlerë të imponuar,
Bajn ç`mos ata dilinxhi,
Vendin me shkatrruar,

Mirë e kan të ditur,
Se popujt në Ballkan,
Fetarisht nuk jan aqë të ngritur,
Por, për fe kokën e lanë,

Na propozojn “një fe shqiptare”,
Nga Pashko Vasko Shkodrani,
Pa hy në analizë asë fare,
Pse Ai zotërij, n`atë botë ashtu bani,

Sulmojnë hoxhollarët,
Pse, “fëmijët ua shqetësojnë”,
Qëllim kan tradhtarët,
Konfliktin shqiptarë -fetar të organizojnë,

Të pa ngopur me gjak,
Ata në çdo shtresë të jetës,
Zejn vendet kyqe pa hak,
Për mposhtjen e të vërtetës.

Më shumë se nëndëdhijet vite,
Vuajtëm në robëri,
Nuk menduam se na përsëritët,
N`besim me na u përzi,

Tradhtarët na “mësojn”
Se “q`eshtë më e mbarë,
A Krijuesit ti besojmë“,
A “të kthehemi në besim të parë”,

“Besimin e parë, të parëve”,
Tradhtarët aspak nuk e dijn,
Por lehin si qejt e gjahëtarëve,
Qëllimin tradhtarë të arrinë.

Ashtu ngrijn kokën,
Sundimin për ta marrë,
Për te la me gjakë tokën,
Duk nxitur konfliktin fetaro-shqiptarë,

Mustafa HOXHA

0 Komentet

Pranvera  

Posted


Ojë, pranverë, ojë bukuroshe,
Skej m`skej e qoshë em qoshe,
Bukurija të ndriqonë,
Dashurija në ty lulzonë,

Me Ty gëzohet kjo dynja,
Gjdo gjallesë në Ty gjen sefa,
Me ty gëzohen plakë e i ri,
Me Ty gëzohen nënë dhe fëmi,

Ngjallë gjallesa për bukuri,
Ke hare dhe shumë knaqësi,
Lulëzojn lulet gjithë sa ka,
Ti na vjenë pa ja nda,

Me Ty ringjallët çdo krijesë,
Cicërrojn shpendë në çdo pjesë
Lulëzojn lulet pa pushu,
Këndojn shpendët, gu, gu, gu,

Fluturojnë fluturat, flutorojnë...,
Lulë em lule, këngë këndojnë
Bletat punonëjse gjthë vallëzojnë,
Nepër lule mjalët tubojnë.

Në pranverë qingjatë, blerojnë,
S`bashku me delet në kullos shkojnë,
Duk kërcyar, duk ladruarë,
Me pranverë te bukur për tu gëzuar,

Të gjithë të presim me mallëzim,
Ti na vjen për shpetim,
Bjen gjëlbërim dhe çdo knaqësi
Na sjellë fryte dhe lumturi,

Në Praverë shkojm ku buron kroni,
Ku bind çdo send që ne e domi,
Te gjithë shkojn ujë me pi,
Dhe bariu me bagëti.

Cdo krijes mirë e dijë,
Se uji është jeta e tijë,
E pranvera bukuri,
Si për t`rritur, si për fëmijë.

Të bukura jan dhe stinët tjera,
Të gjitha i kan t` vetatë vlera,
Por ndër to si lulë plot erë,
Je më e bukura oj Pranverë.

Mustafa HOXHA

0 Komentet

Poltronët  

Posted


Ata jan të gatshëm në gjdo situatë,
Vetën duk lavdëruar, ditën të bëjn natë,
Aftësi kan të t`merrësheme, njerëzit me i mashtruar,
Gjithnji janë të gatëshëm gjendëjes me ju adaptuar,

Kur populli është në robëri, ata ndërrojn zagarët,
Kur flitët për liri, ata janë të parët,
Kur fillon lufta çlirimtare, nuk ndihen të gjallë,
Kur ndodhë çlirimi, ata gjindën në ballë,

Në ballë të kolonës çlirimtare, ata brohoritin,
Të getëshëm vetin sheshazi ta ngritin,
Kinse, “sa ma larët moralin popullit të ja ngritin,
Qëllimin e kan, kontributin e lirisë ata ta grabitin,

Kur ndodhë e dashura Liri,
Ata t`parët turrën,
Që të gjejnë mundësi,
Me çlirimtarë të “mburrën”
Nën bisht dukë ju hi
Ndonjë ashtë të cofët me lëpi

Mustafa HOXHA

0 Komentet
Older Posts