Vdekja

Qenka errësirë, asgjë nuk po shoh!

Po dëgjoj vetëm zëra...

Por nuk po i njoh...

Prek trupin,

Qenka ftohur si hekur,

Më në fund e kuptova

Se paskam vdekur!

Përreth meje ka shumë njerëz shoqërojnë,

Dhe ndiejnë dhimbje,

Se në moshë të re kam vdekur.

Dhe fjalë të mira më thonë,

Por unë e di se ata s'më kanë dashur kurrë,

Por pse sot po aktrojnë?

Oj jetë që me vuajtje më mbushe,

Ku jeni o prindërit e mi të dashur,

Që çdoherë më ngushëllonit...

Pse sot nuk më dëgjoni?

Unë ju flas, ju vetëm heshtni!

Oj jeta ime që më mashtrove,

Me këto valë të kota,

Ku isha unë atëherë çfarë,

Më mashtroi që mos t'i nënshtrohem Allahut!

Ku jeni oj shoqet e mia që vazhdimisht më shoqëronit...

Oh sa ndjenjë e hidhur...

Shumë valë të jetës kalova,

Se ka gropa të thella unë,

Asnjëherë s'e mendova...

Sa çudi...nuk më ndihmojnë,

Sa shumë më premtonin,

Por sot as nuk më shikojnë...

Dëgjoj një zë të ëmbël,

Që më ngushëlloi,

Qenka ezani që trupin ma rrëqeth,

Por kësaj radhe nuk më fton në namaz,

Por xhematin të ma falin mua namazin!

Çdo gjë përfundoi me mua,

Por kam një lutje o xhemat,

Më dëgjoni...

Në varr kur të më lëshoni,

Lërmani një vrimë

Ta shoh dritën e kësaj bote,

Që vrapova shumë pas bukurive të saj...

Vrapova pas çdo gjëje

E tash... e tash...

Çka fitova???

Xhejlan ALI

Vdekja

Lexoje te plote...

Jeta

E bukur është jeta,

Kur ti si mumine jeton!

E bukur është jeta,

Kur balli yt në sexhde qëndron!

E bukur është jeta,

Kur ti respekton!

E bukur është jeta,

Kur davetin praktikon!

E bukur është jeta, oj motër,

Kur mbulesën e vëndon!

E bukur ështe jeta,

Kur ditët e nxehta i agjëron!

E bukur ështe jeta,

Kur lëmoshë dhuron!

E bukur ështe jeta,

Kur jetimin ledhaton!

E bukur është jeta,

Kur Kur'anin lexon!

E bukur është jeta,

Kur goja me dhikër të pushon!

E bukur është jeta,

Kur Qaben paramendon!

E bukur është jeta,

Kur bashkëshortin respekton!

E bukur është jeta,

Kur shehid i Allahut shkon!

Xhejlan ALI

Jeta

Lexoje te plote...

Kërkova

Nga shpirti i dashurisë,

Në zemrën e rinisë.

Nga zjarri i djalërisë,

Drejt vargut të poezisë.

Nga dera në derë,

Nga ferra në ferrë,

Nga kopshti në kopsht,

Nga lulja ne lule,

Ndjeva aromën tënde;

Kur në shpirtin e pastër më përkunde!

Hevzi ZEQIRI

Kërkova

Lexoje te plote...

Kur’ani

Lexohet e mësohet me dashuri

Me besim e mallënjgjim të madh

Në zemër shkruhet mirësi

Të dridhë mendjen nga fjala hyjnore

Të lag fytin me lëgun e gjuhës së bukur

Të qetëson shpirtin e ngritur peshë

Të mëson dashurinë ndaj mikur

Ta trajnon dhe ta zbutë gjuhën

Për të ftuar në bësim e shpëtim

Hevzi ZEQIRI

Kur’ani

Lexoje te plote...

Ndërgjegjja

Shtrëngate pas shtrëngte në frymën e njerëzisë

Për të cilën të gjithë mundohen

Ta largojnë nga vetja e tyre

Vetëm me këtë mund të arrihet maja e kënaqësisë

Me njerëzinë e bazuar në te drejtën e saj

Nga I Gjithdijshmi dhe ligji i Tij

Në hapsirën e pafund plot me universe

Ka çdo gjë që aty e ka vendin

Por asnjëherë rrugën nuk ia zënë njeri tjetrit

Shiko në tokë, ka bimë syri sa ta don

Me ngjyrat e tyre që nga bukuria të verbojnë

Por dardha mollë e as molla dardhë nuk bën

Çdo kush e çdo gjë bën punën e vet

Me kënaqësi don kulmin e punës ta bëjë

Ah sikur njeriu të ishte pak me i ndërgjegjshëm

Hevzi ZEQIRI

Ndërgjegjja

Lexoje te plote...

Poezi, moj poezi

Ah poezi moj poezi ku të lash stë gjeta ty,

Atje u mplaka që në rini kur stë gjeta ty poezi,

Atje ku deti valë ndriconte,

Atje ku djelli në mëngjes perëndonte,

Atje ku askush ty stë njeh,

Atje ku të gjithë po të kërkojmë strehë.

Poezi moj poezi.

A thua do më kërkosh?

A thua kur do më takosh?

A thua do kapësh lapsin të më shkrush,

Për kujtim një letër tma ruash.

Poezi moj poezi...

Kush të kërkoj e tha stë gjeti,

Le të thojë mjer unë i shkreti,

Le të mallkoj vetën se stë pa ty,

Poezi moj poezi,

Me nam po të presim të shohim ty,

Me mall do të përshëndesim kur do na lësh ti,

Poezi moj poezi...

Ilir SALII

Poezi, moj poezi

Lexoje te plote...

Brenda!

Në shpirtin e dëlirë

Të dashurisë së sinqertë

Do të vijë njeiu i shumë pritur

Bukurina e së cilës nuk është hasur askund

Shpirt njeriu

Në linjën e mirëllogaritur të njerëzisë

Hevzi ZEQIRI

Brenda!

Lexoje te plote...

Si ajo...

Kur rreze drite mbulojnë gjithësinë’

Dhe yjet duket sikur nuk janë më;

Ti mendon se befas trajta jote po del në tjetër,

Me ngulm, si përpjetës, ngjet shtigjeve të ardhmërisë

Ëndrrës së shkruar me vegime e mbresa,

Ndërsa pret të vijë, të shfaqet;

Një ndjenjë që vjen e ikën prapë, po, është,

Që me shpresa më tepër, se me to kënaqet.

Me një zell të gjallë, si bubullimë, që godet e s’ndalet dot,

E në terr të vdekur, kur sytë ngjiten murit, se nuk vlejnë më;

Si pejsazhe, të enjtur, dragojtë rrinë dhe vështrojnë,

Se me zemër, më shumë se me zjarr, pikturat po verbojnë.

Fitim ILAZI

Si ajo...

Lexoje te plote...

Vila e zemërimit

O vilë e largët në male

E rrethuar me bukuritë më të mira të natyrës

Me lulet erë mira e me pemë të ëmbëla

Me hartën e bukur të kodrave të larta

Banuesi yt të ndërtoi për të vizituar ty

U bëre nikoqir i tij i përhershëm në këtë botë të rreme

Që, në fillim mendonte se në ty do të pushonte

Por nuk gjeti gjë pos zemërimit të llahtarshëm

Ti e shoqërove me vetminë e rëndë

E mësove me vetminë dhe me largësinë nga njerëzit

Ia shtove zemërimin e nivelit super modern

Ia largove dashurinë e vashës me sy të rrëshqitshëm po si të horizontit oqeanik

O vilë e bukur e shoqëruar me bukuri të qeta

Ti aspak mos u zemëro dhe mos ia ngarko fajin vetes

Sepse i zoti yt tashmë e kuptoi se e kishte gabim

Të largohet prej njerëzve e të jetojë i vetwm në ty

Qoftë për të pushuar apo për t’u përgatitur

Në shpirtin e tij të thellë

E kishte gabim që nga fillimi

Gabim, gabim do t’a ketë deri në fund

Që të izolohet nga bota e bukur

E në qetësi të veten do të futet deri në fyt në llum

Hevzi ZEQIRI

Vila e zemërimit

Lexoje te plote...

Bukuri me shami

Me besim e dashuri.

Mbulesën e mban në kokë.

Nuk dëgjon të tjrët çfarë thonë;

Veç me sulme ata jetojnë!

Ti je drita e bukurisë;

Ti je shpirti i dashurisë;

Je e madhe po sa bota!

Vetëm me shaminë tënde,

Zemra yte e madhe është;

Për të tjerat ke shumë dert,

I thërret në mbulesë,

Syri i mashkullit të mos i prek!

Bukuri si sy pranvere,

Mes shamisë syri të shkëlqen;

Je si buka për të vobektin,

Grua më e bukur për burrin e vërtetë!

Hevzi ZEQIRI

Bukuri me shami

Lexoje te plote...