ZËRI I SHPËTIMIT

Neki MUSLIU

Po na zbardhë mëngjezi

Hëna vërshon dritë

Thëret në minare muezini

Ezanë si çdo ditë

All-llahu është më i madhi

Zbardhë dita në agim

Ejani në namazë

O ejani në shpëtim

Një hënë e zbehtë që dridhet tej

Mbi qiparis të minares gri

Është flamuri i muslimanëve

Me një yllë karshi

Dridhet lartë ky flamur,

Lartë në ajër,mes rrymash plotë

Me gjuhë pëlhure sikur fletë

Pos All-ahut s’ka tjetër Zotë

Me krahë zogjësh me frymë ere

Hëna dridhet në mes të bajrakut

Farfurima vjen dëgjohet

Në veshë t’çunit,e në veshë t’plakut

Tok me rritmin e bajrakut

Dridhet zëri i muezinit

Në ç’do vesh kumbon i ëbmël

Nga lartë zëri i shpëtimit

Në namaz o besimtarë

Në kijam le të rrimë pranë

Se,ai që e thotë shehaditin

Është si ne “musliman”

Në namaz jemi më afër,

Miqë të shpirtit,nga një vatër

O se Zoti kështu na do

Pejgamberin në paçi hatër

A s’kujtoni si në festa

Vijm e vemi me urata

Për Bajram na dhurojn buzët

Qeshje të ëmëla e të gjata

Por Bajram për besimtarin

Është ç’do ditë e perëndis

O se në sexhde bijmë së toku

Para Zotit të gjithësisë.

A s’ jemi ne si qiriri

Që flakësh shkrihet edhe tretet

A s’jemi ne hija i Zotit

Që kjo botë pa të dot s’ mbetet

Pranë dritës së diellit qiriri

Mos vallë shkëlqimin zbulon

O ejani dhe bëhuni bashkë

Se Zoti ne bashkë na donë

Le të shkrihemi në njëri tjetërin

Me plot kënaqësi e adhurim

O s’ka gjë që s’shkëlqejm ditën

Se natën ka nevoj ndriçim.

Tok me rritmin e bajrakut

Tek dridhet zëri i muezinit

Kur të vjenë në veshë i ëmbël

Nga lartë zëri i shpëtimit

Nis me nxit,mer vrapin shpejt

Më eja në krahë!O pranë më rri

Se,ai që dëshmon shehaditin

Është i njejtë sikur ty.

ZËRI I SHPËTIMIT

Lexoje te plote...

Pa sini të së mirës

Hevzi ZEQIRI

Kur erdha në jetën e kësaj bote,

E pashë ballin e gjerë të tokës,

E cila shikonte e përmalluar:

Do të isha unë i të mashtruarve?

I të mashtruarve nga djalli i marrë,

I keqi i vetes që keq do të bëja,

A do të bëhesha prej zemërbardhëve,

Apo do të bëhesha i madh ogurzi?

Do të bëhesha ogurzi, nëse

Do të ndjek rrugën e të marrit,

Të cilit besë më nuk i zihet!

U rrita, u bëra i madh si burrë,

Më i dashuri prej tyre në rrethin tim,

Kur bëja gjynahe patjetër pendohesha,

Ai i pranonte lutjet e mia, më falte.

E kur e dredha mendjen time

Duke dashur mëvetësinë,

E nuk e dija se veten e bëra sini

E keqja mblidhej në mua, mbi.

E ndaluara me të lejuarën m’u përzi,

Të gjitha të mirat m’u bënë hi.

Kur kjo sinkroni ra mbi mua,

Bileta fluturoi mbi kokën time.

E nuk shikoja lart por në tokë

E humba dynjanë e amshimin.

Pa sini të së mirës

Lexoje te plote...

Me harkun e vetullave

 Neki musliu

Me sytë e mprehtë më vështrove

E kujtoi at ditë, jo nga mendja se ndajë

Me harkun e vetullave shigjetat lëshove

Dhe godite këtë shpirt të shkret, e pa faj

Parzmoret që pata, mi bëre pluhur,thërmi

Me dy sytë e zjartë rrufe, tek më qëllove

Po ç’pe në mua sikur të kem ta di

Me dashurin që çfaqe helmin, tek më sjolle

Palose lulishte mbi jorganin tim

Dhe aromë më sjolle, aq shumë sa s’di

Po ç’më le ty mua vërtet trashëgim

Zafranin e heshtur, dhe helmin në gji

Rëmbeve këtë zemër,moj lule shtrydhe

Dhe ike, me syt e tu, më s’më vështrove

Ç’hek unë tani,me këtë zemër që shtrydhe

Ty s'pyete, dhe as pak s'u trazove

Tani mbi mua, në dhomën me plot erë

Puhija vajton, ka rënë në rrënkim

Si vete lumturia, thot kjo erë e mjerë

Nën bëma jete që s’kanë dot mbarim

Po ik tutje moj erë thash, lëre hallin tim

A s’lyp jeta vaje, djegje dhe mundim

Meken lulet shtrydhen nën droje, përkushtim

Flak tutje qortimet, se jeta do durim

Kuj t’ia qajë un hallin,dhe për ç’të rrënkoj

Në u paça tretur si qiriri, do të thot mbarova

Por armiq unë s’pata, në trup kush s’më qëlloj

Nga dy shigjeta syshë unë u qëllova!

Me harkun e vetullave

Lexoje te plote...

Ç’liruesi

Përktheu nga anglishtja: Zeqri Esati

Për të qenë i ç’liruar do të thotë që duhet shohim qartë

Kështu që duhet ndjekur një udhëheqës për tërë njerëzimin

Emri i tij është Muhammed (paqja qoftë mbi të)

Allahu i shpalli të vërtetën, që e pavërteta të zhduket!

Allahu i dërgoi profetit të Tij të fundit, mesazhin më madhështorë

Nga të gjithë…

Të dëgjuarit e tij ishte e vërtetë, që dëgjoi thirrjen e Allahut

Disa njerëz thanë Muhammedi ishte i trullosur dhe

i mgjepsur

Gruaja e tij Hatixheja e konfirmoi atë, por ajo dinte se ai është i bekuar

Muhammedi mesazhin e Allahut e paraqiti kudo në tokë

Ai është dritë e vërtetë e cila gjithmonë do të qëndroj

Muhammedi mësoi njerëzimin që vazhdimisht të përpiqen për të vërtetën

Allahu, Një dhe i vetmi Zot ishte çdo her në anën e tij

Kështu që gjithmonë mësoje Kur’anin e shenjtë prej tani e deri në vdekje

Dhe jetoje mesazhin e përgjithshëm të Allahut me çdo afsh

“Paqaj dhe mëshira e Allahut qofshin mbi Muhammedin”

Ç’liruesi

Lexoje te plote...

Qershori

Valbon Rushiti

Në atë qershor të flladshëm

Në atë bukuri natyrore

Që më përçon në saraje

Që më sjell lumturi prore

Rrezja fluturon me nxitim

Bylbyli na zgjon me këndim

Mëngjesi zbardh në qetësi

Fillon dita me mirësi

Zogjtë cicërrojnë për bukuri

Zë mallëngjyes kudo jehon

Ujëvarra lëshohet me lehtësi

Nga lart e poshtë gurgullon

Qershori

Lexoje te plote...

SHKRETËTIRË

Hevzi Zeqiri

Në pluhurin e thatë të jetës misterioze;
N vrushkullin e dashurisë se pa koduar;
Në tradhtinë e amanetit të dhënë;
Fryma të zihet në botën e gjelbër.

Në djersën e njelmët të punës së zezë;
Në lotin e pastër nga syri me ujë;
Nga dashuria e pa skrupull në muret e mbyllura;
Të bëhet valë uji i ftohtë e i ëmbël.

Në çiltërsinë e mbrëmjes së bukur me yje;
Në pëllëmbën e Dashurisë Hyjnore;
Edhe në mesin e shkretëtirës së pa pluhur,
Nuk ka freski më të madhe nga dashuria jote ndaj Krijuesit.

SHKRETËTIRË

Lexoje te plote...

Afër lumit Vardar (6)

Hamdi Nuhiju

Qielli humbi shkëlqesinë
Mbi vetëdijen e lashtësisë
Një botë që më mbanë gjallë
Nga e kaluara e mirësisë...
Ai shtat i lartë I minaresë blu
Mbi Burmali Xhaminë
Më kujton në ty...
Ajo tokë e lashtë
Nën hijen e dashurisë
Më rrëmben
Më ngjall kujtimi për ty
Burmali Xhami...

Afër lumit Vardar (6)

Lexoje te plote...

Orientimi

Argjend Xhelili

Kur të mbes tregim, më tregoni drejtë

Thoni: lindi, rroi, iku me të shpejtë

Bota e gllabëroi si të gjithë më parë

E humbi në vete, nuk e la n’të mbarë

Stinët që të katra e shpërbën me radhë

I’a ngrysën fytyrën që kishte, të bardhë

E munduan fort sikur q’do të tretin

Dhe në fund ja shkelën dinjitetin.

Orientimi

Lexoje te plote...

Ringjallja

 

Argjend Xhelili

Ca dëborë sot paska rënë

Dushk e barë i paska zënë

Që gjelbëronin fush e mal

I mbuloi palë-palë

Paskan dal ca re në qiell

Paskan zënë të bukurin diell

Që rrezonte në katër anë

E qetonte gjith dunjanë

Do ta gjej unë një burim

Do të pi nga ai besim

Do ta ndez një shpirt të vdekur

Ta forcoj e ta bëj hekur

Retë e zeza do ti thajë

Ti shpërbëjë e ti përlajë

Të rrezoj ky diell i ngrohtë

Le ta shkrij borën e ftohtë

Zemrën flakë le t’ma ndezë

E të mbushem përplot shpresë

Dhe gjithqka që nuk e dij

Të ma ndrij kjo dritë e tij

T’më këndell nga errësira

Të më thotë se ç’është e mira

T’më përudhë në rrugn’ e mbarë

Nga e kota t’më lë ndarë

Kur të vdes e t’më harroj moti

Faqebardhë të shkoj te Zoti

Ringjallja

Lexoje te plote...

E vërteta e hidhur

Besnik F.Jaha

Si fije bari e tharë sot është bërë kjo jetë

Më nuk po shkruhet si dikur në fletë

Sot është bërë jeta si një shërbëtore

Nuk shihet gjëkundi fëmij dorëpërdore

Si ushqim bagëtish jeta na është sot

Kjo që po ndodh sot s’ka ndodh’ asnjë mot

Sot jeta është shtrirë në rrugë shumë dytësore

Çdokush mendon se është një shërbëtore

E presim çdo ditë, një zë të thërras

Të thërras ky gërmaz gjersa të pëlcas

Le të thërras fuqishëm tjerët ta dëgjojnë

Se një jetë të tillë po na imponojnë

S’duroj dot i heshtur, do të flas përçart

S’njoh kulturë mbi tokë e nuk njoh as art

Këtë edukim kjo kohë ma dhuroi

Për një jetë të tillë kështu më kuroi

E jeta sot është bërë si fije bari e tharë

S’shihet dot me sy bujku më në arë

Ai sot për s(m)ot rri i shtrirë drejt diellit

Të mirat e dikurshme ia kërkon qiellit

Se kush e mësoi kështu këtë njeri

S’kam parë me sy një të tillë çudi

Pos në këtë vend ku vlera maskohet

E tretet, fshihet e kurrë nuk vlerësohet

E humbet nën dhe, se nga kush nuk dihet

Rrugës shetis mos e shoh, por kot as që shihet

S’e di se ku fshihet e mbetet pa dalë

Nuk të dëgjojnë veshët më një të mirë fjalë

Vlera sot tek ne si duket nuk njihet

Shenja pozitive të keqesi i vihet

Nuk dallohet kështu, o shokë të mi vlera

Nëse bënë fushatën vetëm me postera

Vlera nuk është vetëm fjalë pa masë

E as qokollata të shpërndarë me thasë

As nuk është vlerë, fjalim e premtime

E as, po ashtu, vendim pa mendime

Vlera o miq ka tjetër definim

Ajo është larg, aq larg, nga ky konstatim

E këtë konstatim mbi vlerat sot e vendosën

Prandaj tru e jetë aq shumë na i trullosen

E unë që vazhdimisht për këtë po shkruaj

Po jam nga ata që për drejtësinë vuaj

Nuk luajmë me fjalë e as me jetë njeriu

Jam për familjen si për kopenë bariu

E vlerën më ndryshe se ju e kuptoj

Vlerën e vlerësoj dhe shumë e çmoj

Për armikën e saj, pra për antivlerën

Gjithëherë e mbaj me dry e të mbyllur derën

Nuk e njoh e s’i flas kurrën e kurrës

Do ta shkrija më dëshirë në flakën e furrës

Do ta tretja po të mundja me aq shumë dëshirë

Ky për mua do të ishte shpërblimi më i mirë

Më falni që u lodha duke u ligjëruar

I tillë jam e kështu gjithënjë kam menduar

Por, dëshirova të flas e t’u shprehem vet’

Se nuk është i mirë ky realitet

E vërteta e hidhur

Lexoje te plote...