Dikur dhe tash!
>> Sunday, September 27, 2009
Dikur djem edhe shumë çika,
Ishin t’mirë ishin po si shpirta,
Ishin t’mëdhenj me fjalë të tyre,
Çdo e thënë u bënte hije.
Kishin fjalën t’rënd si topi,
Axhami s’u thot babloku.
Të gjthë i donin dhe i respektonin,
Te gjithë zemrën ua falnin.
Me namuz kishin arrit,
Krejt botën për me e bind,
Se janë djem e çika t’mira,
Për këta në mal këndojnë bylbyla.
Këndonjnë zog e këndonjnë zana,
Ogurzinë e kishin shmang,
E për këta lum kishte bërë nana.
E më vonë kur erdh halia,
U fshehën burrat, humbi burrnia,
E nuk kishin ftyr me dal,
As n’sokak as n’oborr,
As n’xhami as në arë t’vet,
Turp i madh iu është rrekë.
Në qafë i ranë t’gjitha marritë,
Djem e çika s’dojnë me pritë.
S’dojnë me prit fjalën e babës,
As veshin s’ia vënë nanës,
Me e ni një fjalë të mirë,
Për namuz edhe burrni.
Dikur herët nuk kishin shkolla,
S’kishin pare ndër-mbi dorë,
S’kishin kohë me humb së koti,
Skishin vende që të nxjerr lotin,
S’kishin bukë me e çit n’tokë,
Kishin turp me u përdhosë,
Kishin nder ene burrni,
Kishin pushkë fjalën e tyre,
Kishin fëmi të fortë si zana,
Për ta gjithmonë bënte lum nana.
Po kujt i hyne oj nanë në hak,
Nipa e mbesa të janë hallakatë.
Të kanë dalë prej rrugës Zotit,
I shkon stina e i shkon moti,
I shkon jeta në hajni,
I shkon jeta në tradhëti.
Këto fjalë, punë aktuale,
Ia kushtoj burrave t’malev,
Që jetojnë nëpër qytete,
Që ende për burra e marrin veten.
Kane thënë t’vjetrit fjalë të mëdha,
Një prej tyre në vesh u ra:
Për të kshyr n’oborr t’komshisë,
Vetëm vetes ktheju ti,
Ndreçe shpinë e oxhakun tan,
Fshije mirë oborrin tan,
Kur ti bësh të gjitha këto punë,
As atëherë nuk ke kohë me shpif,
Për namuz e burrni të komshisë!!!
Hevzi ZEQIRI
Lexoje te plote...
