Pejgamberi im - III

Ti o Muhamed erdhe na shpëtove
Ti në çdo çast për mirë urdhërove
Ti gjithë botën në mirësi e udhëzove
Të ndalet padrejtësia kërkove

Pejgamberi im - III

Lexoje te plote...

O i Dërguari ynë

Bardha Kqiku

E di! Ka kohë që nuk të kam parë,duke i përjashtuar ëndrrat që shoh vazhdimisht ardhjen tënde.

Zemra më rritet aq sa malet e gjata e të thepisura, sytë më shkëlqejn e trupi ndjen turp të madh pranë qëndrimit tënd.

O i Dërguari ynë

Lexoje te plote...

Pejgamberi im - II

Shumë vështërsi pate ti shpirt i ndritur

E shumë vështërsi të erdhën papritur

Qysh se u rrite i varfër e jetim

Zemra jote e dashur nuk gjeti gëzim

Ti punove, udhëtove, mendove

Ti ndihmove, mëshirove, udhëzove

Meditove shumë qartë edhe zgjuar

I vetmuar Zotin duke adhuruar

Në shpellë i vetëm, mbyllur e vetmuar

Në thellësi nga shirku i trishtuar

Nga frika e madhe ndaj Zotit që pat

Më pas në jetë i solli shumë fat

E një natë në shpellë duke qëndruar

Shfaqet Xhibrili i thotë për t’lexuar

Të lexojë në emër të Zotit Fisnik

Se nga sot u spalle Pejgamber besnik

Lexo në emrin e Zotit që krijon

Meleku Xhibril ngadalë i kumton

Lexo Muhamed o ti i dërguar

Si profet nga Zoti je i obliguar

Nuk di të lexojë Muhamedi tha

Xhibrili e shtrëngoi e dërgesën i dha

Lexo për së treti ky melek shqiptoi

Muhamedi shkresën aq mire e lexoi

I trembur shumë nga ngjarja që ndodhi

Tek shtrati i tij veten lodhur hodhi

Zgjohu i mbuluar kumtesa vazhdoi

Së cilës kumtesë Hatixheja i besoi

I frikësuar shumë Muhamedi ishte

Të thërras n’islam këtë plan e kishte

Por kë ta thërras me vete mendohej

A do t’më besojnë po ashtu frikësohej

Nga familja nisi kumtesën fisniku

Më pas tek shoqëria vazhdoi besniku

Shumë pak në fillim atij i besuan

Lloj-lloj pengesash në jetë i afruan

Muhamedi foli, tha e kumtoi

Ai zëshëm fjalën e Zotit shqiptoi

Atij i besoi ai që kishte mendje

E nuk e vazhdoi jetën në hamendje

(Për nder të ditëlindjes së Muhamedit a.s.)‏

Besnik F. JAHA

Pejgamberi im - II

Lexoje te plote...

Muhammed - o ashik

Hamdi Nuhiju

Nga miliona përkujtime për ty
O i dashuri im,
Ndjejmë botën,
Vrullin në zemër
Për ty o ashik...

Ne jemi të vdekur,
Të mbytur në llomin e injorancës,
Të vrarë e sakatosur,
Për ngrehinën tënde o ashik...

Vuajmë për erën,
Atë aromë të këndshme
Karafili
Që rridhte nga porositë e tua
O ashik...

Sot jemi të vdekur
E në xhenet do të lindemi
Në praninë tënde
Ashtu Zoti e shkruajtë..

Muhammed - o ashik

Lexoje te plote...

E HËNË…

Fatmir MUJA

E hënë.

Dita e dymbëdhjetë e muajit.

Dita që nuk është më pak se dymbëdhjetë muajt e vitit.

O Gjoks i Vulosur nga Drita e qiejve dhe tokës!

Ti erdhe tek ne që buzët tona të mos mbeten të vetmuara pa buzqeshjen

Ti erdhe tek ne që trupat tanë të mos bëhen varre për zemrat e vdekura

Drita çdo gjëje ia zbulon hijen e vet

E pse çdo hije është e zezë edhe pse gjërat janë shumëngjyrshe?!

Ti erdhe pa asnjë ngjyrë që përmes teje t’i shohim të gjitha ngjyrat

Ti erdhe pa asnjë shkronjë që neve të na i mësosh të gjitha shkronjat

Ti erdhe i fundit por ti je pari.

E hënë.

O Nektar i Pasosur që mjaltit të jetës ia jep ëmbëlsinë

Ti u ngjite në Malin e Dritës që ne të mos mbetemi në errësirë

Ti zbrite nga mali që ne të mos mbetemi pa ujë në shkretëtirë

Ti na thirre që ne të mos mbetemi pa Emra

Dhe shpirtrat “t’u betuan për besnikëri nën hijen e pemës” (48:18)

Pranë teje koha matet me të rrahurat e zemrës

Ti je si ne, por ne nuk jemi si ti

Sepse ti nuk kuptohesh nëpërmjet shkronjave

Por shkronjat kuptohen nëpërmjet teje.

E hënë.

O më i thellë se çdo shpellë

Ata që shikimin e syve të vet s’e njohin

Në vend të gjurmëve tua veç rrjetën e marimangës shohin

Ti u përule në tokë që ne të arrijmë lartësinë e qiejve

Ti u ushqeve me Pemën e Kufirit të Mbramë që ne të mos ndjejmë uri

Ti pive ujë në Keuther që ne të mos ndjejmë etje

U bëfsha pluhur i rrugës sate

dhe mbetsha tek këmbët tua nga e hëna në të hënë!

E hënë.

A ende i besoni dynjasë

Që na e mori trupin e Muhamed Mustafasë?

Ma jep një pikë lot të mos qaj më!

Ma jep një pikë gjak të më mbyllen plagët!

Më jep pak nga varfëria jote që të jem i pasur

Dhe më fal që nuk pata fjalë ta përshkruaja

asnjë fije të qerpikut të syve tu, pa të cilët botët nuk shohin

Më fal, më fal, më fal!

E HËNË…

Lexoje te plote...

Pejgamberi im - I

Sot kam mall të madh andaj lapsin mora

Është mëkat për ty t’mos shkruaj dora

Për ty që na solle dritën e kulluar

Goja jote ëmbël me nurë e gatuar

Ai sy i shndëritur i të dashurit tim

Që më është i dashur për shëmbëllim

Ai pishtar rruge për në jetë me nurë

Ai që s’na la të mbyllur në murë

Lindi ky pishtar në gurin e pjekur

Në rërën e Mekes nga dielli të djegur

Në vendin e thatë tokë pjellore solli

Aq ngroht e ëmbël zemrat na i mbështolli

Jetim si fëmi mbeti ky i ndritur

Si bari punoi ende mirë pa ditur

Jeta e vështirë për ta përballuar

Shpeshherë vetmohej për të medituar

Ky i ndritur i zemrës sime plot dritë

Ky i dashur i umetit për çdo ditë

Muhamed emir yt ti pishtar bujari

Emri e vepra jote nuk matet me ari

Një fjalim i yti pati plot hjeshi

Se fjalët e tua s’ishin thjesht mahi

Ishin fjalë hyjnore nga i Madhi Zot

Ishin shumë ndër kohë e janë edhe sot

Ku ti dorën hodhe mbarë puna vijoi

Atë që s’e denim ky i shquar na mësoi

E ndau dritën nga errësira e mbuluar

Sa mision human njerëz për të shpëtuar

Dritën e aguar qartë na e sqaroi

Një Zot ta besonim vetëm kaq kërkoi

T’i bindemi Atij në frikë e adhurim

Për gjithçka t’i shprehim Atij falenderim

Shok në adhurim të mos i afrojmë

Cka nevojë kemi Atij t’i kërkojmë

Se vetëm Ai mund t’na sjellë mirësi

Mirësi e madhe që të solli ty

Falë Zotit në këtë botë që t’ka dërguar

Gjuha jote ëmbël vahj duke kënduar

Ti kur flet fjala jote sjellë bekim

Ti i ëmbël ti i dashur Pejgamberi im.

(Për nder të ditëlindjes së Muhamedit a.s.)‏

Besnik F. JAHA

Pejgamberi im - I

Lexoje te plote...

Dynjaja kohën ma vjedh

Jashar GASHI

Ditë e net...

Dynjaja kohën ma vjedhë.

Njëherë më është dhënë,

Një ditë nuk do ta kem.

Do ta shfrytëzoj kohën

Me besim, me vepra t’mira,

Me këshilla, me drejtësi e durim.

Koha kushton me jetë,

s’blehet me para.

Koha është dhuratë, ki kujdes,

shfrytëzoje me nder se është e shenjt!

Koha është para me vlerë.

Bë tregti me Allahun

se në depot e Tij

pasurinë do ta gjesh.

Pasha Allahun

që është betuar në kohën,

me t’vërtetë do t’mbesim në humbje,

përndryshe s’do ketë shpëtim.

Allahu na mëshiroftë me mëshirën e Tij!

Dynjaja kohën ma vjedh

Lexoje te plote...

Çast!

Ismet AHMETAJ

Çast qe vjen dhe ikën...

Dhe nuk kthehet më.

Cast qe te troket..

..dhe vetem te le ..!!

Papritur te shfaqet diku,si nje hije..

te ndjek ty nga pas

...ngado qe i bie.

I heshtur ashtu...nuk flet dhe nuk duket..

Prapa hijes tende mbaron edhe zhduket..

Si i huaj tretet...

..dhe iken pa kthim !

Ashtu i pavlere..

..ai mbetet jetim !

Çast!

Lexoje te plote...

Eliksir

Fahredin SHEHU

Është vetëm një bulë e eliksirit në fund të kupës tek fle si qingji

Ata tani e quajnë Zëmra, unë e quaj shpirt i kontaminuar, e ti mund ta quash kokërrza të rubinta të shegës

Por ne më të thjeshtit të quajturit entitete humane mund vetëm të duam dhe kaq na mjafton

Të vuajmë për njëmijë vjet dhe një ditë më shumë

Ai i cili është gafil është injoranti më i lumtur botëror por unë jam njëri i cili erupton kunitesencën duke mos ditur për kë

Duke mos ditur për ç’arsye qëllimi kurrë nuk e shfaq glamurin e vet praprakisht

Për vërenë, për dashurinë ose madje vetëm për hirë të manifestimit të tij më të pastër

Në kohët kur fjalët renditeshin në pejë bujshëm të përdredhur në kalemin prej kafkash njerëzore

Xherdani i vargut e zbeh shkëlqimin e vet, s’ka të vërtetë që gurgullon nga gurra e saj që ta shuaj etjen e shpirtërave tanë të etshëm

Ne shpirtërat e uritur për një kafshatë hyjnore ravgojmë këtu si shpirtërat e viktimave të vetëvrasjes

Stomakët bosh të gjenive vetëm për një mbërthim të së vërtetës të cilën kurrë nuk e dëgjuan madje as si tingull insekti

Asnjëherë si tingull të rënies së shpirtit të ngrirë në nefrit të cilin më vonë ti mund ta shohësh si Galatean e esencës hyjnore maternale

Kornukopia e bekimeve latente pret

Mungesa e Dashurisë me krenari shpërthen tregon gjenitaliet e veta pa një pikë turpi

Unë vërtitem si bletë duke kërkuar nektarin e urtisë ta ushqej Amëzën time

Dhe dhuroj asaj jetë amshimi me xhel mbretëror tek kullon me elegancë nga fundi deri në kërthizë.

Eliksir

Lexoje te plote...

DEHJA

Neki MUSLIU

Ç’është DEHJA?

Lidhja e syve…Verbim!

Sa për t’u dukur gurri,

XHEVAHIR!

Sa për t’u dukur laboti.

KARANFIL!

Ja DEHJA ç’është...!Një mynxyr!

Është si ky lavdaç njeriu,

që edhe qiejt me bukuri deshi t'i sfidoj

Ky trup i krekosur,kjo fytyrë e pa fytyrë.

Edhe ari kallp,dikur i’u krenua arit të vërtet në erësir

Tani ç’dallon ty nga unë?Foli e tha,ky bakër i ndyrë!

Ari i vërtet heshti,se ari i vëret pret mëngjesin i dlirë

Si bimësia që qeshej dikur …Nga kjo DEHJE e ndyrë!

Të jeshiluar e pandehi vehten qysh në pa fillim

Por vera që flaku perçen tej,të hedhë një shiqim!

Ç’ia ndali hovin nazemadh dhe çdo trillim

Sa të kaloj unë tha :Moj bimësi,

pa shihë veten pastaj,nazet me blerim.

Kur kashta të kallet,dhe të fiket çdo gëzim

Trupi krenohet!Ky trup i pa cip!Sepse shpirti rrinë në hije…!

O ty trup i ngrirë!Shpirti a s’të tha:

O ty, që s’ti zë bota tekat as nazet madje

Prit pra,sa të dal prej teje dhe shihë pastaj se ç’je!

DEHJA

Lexoje te plote...