MË MIRË DUART SE ZEMRAT

>> Thursday, November 26, 2009


Le të bien të gjitha gjethet nga drunjët

se nuk mund të duket bota më e trishtuar

se kur ranë vetullat e Jakubit nga malli për Jusufin.

Le ta ngjyrosë vjeshta jetën e kësaj bote

me të gjitha ngjyrat se ngjyrën e e fytyrës së Jusufit

në momentin e hedhjes nga vllezërit në pus,

nuk ka vjeshtë që mund ta pikturojë.

Le të lëshojnë retë e zeza shi sa të duan mbi tokë

se një pikë loti nga sytë e Jakubit në këmishën e grisur të Jusufit

është më e rëndë se të gjitha retë e ngarkuara me shi.

Le t’i zbardhojë dimri malet sa të dojë,

deri në orën e fundit të ekzistencës së universit,

se një thinjë në kokën e Jakubit është më e ftohtë

se të gjithë dimrat e jetës bashkë.

Le të lëshojë pranvera me trëndafilat e saj

çfardo arome se aromën që ndjeu Jakubi nga këmisha e Jusufit,

nuk ka pranverë që do ta sjell mbi dhe.

Le ta djegë e pjekë vera tokën me diellin përcëllues

sa të dojë se nuk mund t’ia kalojë nxehtësisë së verave të thata

të atij që ëndërronte i lirë por nuk e dinte kuptimin e ëndërrave të veta pa Jusufin e robëruar.

Le të dehen nga bukuritë e kësaj bote gratë e të gjitha pallateve

se dehja e grave nga bukuria e Jusufit të cilat prenë gishtrinjtë

në vend të frutave që mbanin në dorë, është më shumë se dehje.

Mbase më mirë që i prenë duart,

se po të jetonin më gjatë në praninë e bukurisë,

do t’i harronin edhe emrat, do t’i prisnin edhe zemrat!


Fatmir MUJA

0 Komentet:

Post a Comment

There was an error in this gadget
There was an error in this gadget

Video rasti:

  © Blogger template Simple n' Sweet by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP